یکشنبه، مارس15 ، 2026
برکت خداوند، دولتمند میسازد، و هیچ رنجی به آن نمیافزاید.۔
“The blessing of the Lord, it maketh rich, and he addeth no sorrow with it.”
3 از طریق ایمان، ما درک میکنیم که جهانها توسط کلام خدا شکل گرفتهاند، به طوری که چیزهایی که دیده میشوند از چیزهایی که دیده میشوند ساخته نشدهاند.
8 به ایمان، ابراهیم هنگامی که فراخوانده شد تا به مکانی برود که بعداً به عنوان میراث دریافت کند، اطاعت کرد؛ و بیرون رفت، بدون اینکه بداند به کجا میرود.
10 زیرا او شهری را جستجو میکرد که پایه و اساس داشته باشد، سازنده و سازنده آن خداست.
24 به ایمان، موسی وقتی به سن بلوغ رسید، از اینکه پسر دختر فرعون خوانده شود، امتناع ورزید.
25 ترجیح دادن رنج کشیدن با قوم خدا به جای لذت بردن از لذت گناه برای مدتی کوتاه
26 و عار مسیح را ثروتی بزرگتر از خزائن مصر شمرد، زیرا به پاداش پاداش توجه داشت.
27 به ایمان، او مصر را ترک کرد و از خشم پادشاه نترسید، زیرا او پایدار ماند، گویی آن نادیده را میدید.
3. Through faith we understand that the worlds were framed by the word of God, so that things which are seen were not made of things which do appear.
8. By faith Abraham, when he was called to go out into a place which he should after receive for an inheritance, obeyed; and he went out, not knowing whither he went.
10. For he looked for a city which hath foundations, whose builder and maker is God.
24. By faith Moses, when he was come to years, refused to be called the son of Pharaoh’s daughter;
25. Choosing rather to suffer affliction with the people of God, than to enjoy the pleasures of sin for a season;
26. Esteeming the reproach of Christ greater riches than the treasures in Egypt: for he had respect unto the recompence of the reward.
27. By faith he forsook Egypt, not fearing the wrath of the king: for he endured, as seeing him who is invisible.
د درس خطبه
7 چه عالی است محبت تو ای خدا! بنابراین فرزندان انسان زیر سایه بالهای تو اعتماد می کنند.
8 آنها از فربهی خانه تو بسیار سیر خواهند شد. و آنها را از نهر خوشی هایت نوش خواهی کرد.
9 زیرا چشمه حیات نزد توست، در نور تو نور را خواهیم دید.
7 How excellent is thy lovingkindness, O God! therefore the children of men put their trust under the shadow of thy wings.
8 They shall be abundantly satisfied with the fatness of thy house; and thou shalt make them drink of the river of thy pleasures.
9 For with thee is the fountain of life: in thy light shall we see light.
14 تو را ستایش خواهم کرد؛ زیرا من به طرز مهیبی و عجیبی ساخته شدهام: کارهای تو شگفتانگیزند؛ و جان من این را به خوبی میداند.
15 ذات من از تو پنهان نبود، هنگامی که در نهان ساخته میشدم و در ژرفای زمین به طرز عجیبی ساخته میشدم.
17 ای خدا، اندیشههای تو نیز نزد من چقدر گرانبهاست! مجموع آنها چقدر عظیم است!
14 I will praise thee; for I am fearfully and wonderfully made: marvellous are thy works; and that my soul knoweth right well.
15 My substance was not hid from thee, when I was made in secret, and curiously wrought in the lowest parts of the earth.
17 How precious also are thy thoughts unto me, O God! how great is the sum of them!
1 حالا زن خاصی از همسران فرزندان پیامبران به الیشع فریاد زد و گفت: بنده تو شوهرم مرده است. و تو می دانی که بنده تو از خداوند ترسیده است: و طلبکار آمده است تا دو پسر من را به عنوان بردگان نزد خود ببرد.
2 و الیشع به او گفت، چه کاری برای تو انجام دهم؟ به من بگو، تو در خانه چه داری؟ و او گفت، کنیز تو چیزی در خانه ندارد، یک گلدان روغن ذخیره کن.
3 سپس فرمود: برو ، از همه همسایگان ، حتی ظرفهای خالی ، ظرفهای خود را به خارج قرض کن. چند تا قرض نکنید.
4 و چون وارد شدی ، در را به روی تو و پسرانت بسته ، و در تمام آن ظروف را ریخته ، و آنچه را پر است کنار بگذاری.
5 بنابراین او از نزد او رفت و در را به روی او و پسرانش بست ، كه ظرف ها را برای او آوردند و او ریخت.
6 وقتی ظروف پر شدند ، او به پسرش گفت: هنوز ظرفی برای من بیاوری. و او به او گفت ، دیگر ظرفی نیست. و روغن ماند.
7 سپس آمد و به مرد خدا گفت. و او گفت ، برو ، نفت را بفروش ، و بدهی خود را بپرداز ، و تو و فرزندانت را در بقیه زندگی کن.
1 Now there cried a certain woman of the wives of the sons of the prophets unto Elisha, saying, Thy servant my husband is dead; and thou knowest that thy servant did fear the Lord: and the creditor is come to take unto him my two sons to be bondmen.
2 And Elisha said unto her, What shall I do for thee? tell me, what hast thou in the house? And she said, Thine handmaid hath not any thing in the house, save a pot of oil.
3 Then he said, Go, borrow thee vessels abroad of all thy neighbours, even empty vessels; borrow not a few.
4 And when thou art come in, thou shalt shut the door upon thee and upon thy sons, and shalt pour out into all those vessels, and thou shalt set aside that which is full.
5 So she went from him, and shut the door upon her and upon her sons, who brought the vessels to her; and she poured out.
6 And it came to pass, when the vessels were full, that she said unto her son, Bring me yet a vessel. And he said unto her, There is not a vessel more. And the oil stayed.
7 Then she came and told the man of God. And he said, Go, sell the oil, and pay thy debt, and live thou and thy children of the rest.
9 خداوند را با دارایی خود و با نوبرهای همهٔ محصولات خود تکریم کن:
10 آنگاه انبارهای تو از فراوانی پر خواهد شد و چرخشتهای تو از شراب تازه لبریز خواهد گشت.
9 Honour the Lord with thy substance, and with the firstfruits of all thine increase:
10 So shall thy barns be filled with plenty, and thy presses shall burst out with new wine.
23 و عیسی در تمام جلیل میگشت و در کنیسههای ایشان تعلیم میداد و مژده پادشاهی را موعظه میکرد و انواع بیماریها و امراض مردم را شفا میداد.
23 And Jesus went about all Galilee, teaching in their synagogues, and preaching the gospel of the kingdom, and healing all manner of sickness and all manner of disease among the people.
1 ... و چون نشست، شاگردانش نزد او آمدند:
2 و او دهان خود را گشود و به ایشان تعلیم داد و گفت:
1 … and when he was set, his disciples came unto him:
2 And he opened his mouth, and taught them, saying,
19 برای خود گنجی بر روی زمین جمع نکنید، جایی که پروانه و زنگ زدگی فاسد می کند، و دزدان در آن می شکافند و می دزدند.
20 اما برای خود در بهشت گنجهایی جمع کنید، جایی که نه پروانه و نه زنگ زدگی فاسد نمیکند، و دزدان نمیشکنند و نمیدزدند.
21 زیرا جایی که گنج توست، دل تو نیز آنجا خواهد بود.
24 هیچ کس نمی تواند به دو ارباب خدمت کند: زیرا یا از یکی متنفر خواهد بود و دیگری را دوست خواهد داشت. وگرنه به یکی می چسبد و دیگری را تحقیر می کند. شما نمی توانید به خدا و مامون خدمت کنید.
25 بنابراین من به شما می گویم، برای جان خود فکر نکنید که چه بخورید یا چه بنوشید. و نه برای بدن خود، چه چیزی بپوشید. آیا جان بیش از گوشت و بدن از لباس نیست؟
30 پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور ریخته میشود، چنین میپوشاند، آیا شما را، ای کمایمانان، به مراتب بهتر نخواهد پوشانید؟
31 پس فکر نکنید و نگویید چه بخوریم؟ یا چه بنوشیم؟ یا به چه لباسی بپوشیم؟
32 (زیرا غیریهودیان به دنبال همه این چیزها هستند.) زیرا پدر آسمانی شما می داند که شما به همه این چیزها نیاز دارید.
33 اما شما ابتدا ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید. و همه این چیزها به شما اضافه خواهد شد.
34 پس به فردا فکر نکنید، زیرا فردا به خودی خود به فکر امور خود خواهد بود.
19 Lay not up for yourselves treasures upon earth, where moth and rust doth corrupt, and where thieves break through and steal:
20 But lay up for yourselves treasures in heaven, where neither moth nor rust doth corrupt, and where thieves do not break through nor steal:
21 For where your treasure is, there will your heart be also.
24 No man can serve two masters: for either he will hate the one, and love the other; or else he will hold to the one, and despise the other. Ye cannot serve God and mammon.
25 Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat, or what ye shall drink; nor yet for your body, what ye shall put on. Is not the life more than meat, and the body than raiment?
30 Wherefore, if God so clothe the grass of the field, which to day is, and to morrow is cast into the oven, shall he not much more clothe you, O ye of little faith?
31 Therefore take no thought, saying, What shall we eat? or, What shall we drink? or, Wherewithal shall we be clothed?
32 (For after all these things do the Gentiles seek:) for your heavenly Father knoweth that ye have need of all these things.
33 But seek ye first the kingdom of God, and his righteousness; and all these things shall be added unto you.
34 Take therefore no thought for the morrow: for the morrow shall take thought for the things of itself.
1 زیرا می دانیم که اگر خانه زمینی ما در این خیمه منحل شود، ما ساختمانی از خدا داریم، خانه ای که با دست ساخته نشده و در آسمان جاودانه است.
2 زیرا ما در این ناله میکنیم و شدیداً میخواهیم که خانه خود را که از آسمان است، بپوشانیم.
3 اگر چنین است که لباس پوشیده باشیم، برهنه نخواهیم یافت.
4 زیرا ما که در این خیمهایم ناله میکنیم و بار سنگین میشویم، نه به این دلیل که میخواهیم بیلباس شویم، بلکه به آن لباس میپوشانند تا فناپذیری از زندگی بلعیده شود.
5 اکنون او که ما را برای همین امر آفریده است، خداست، او نیز جدّ روح را به ما بخشیده است.
6 بنابراین، ما همیشه مطمئن هستیم، زیرا می دانیم که در حالی که در بدن در خانه هستیم، از خداوند غایب هستیم:
7 (زیرا ما با ایمان راه میرویم، نه با دید:)
8 من می گویم، ما مطمئن هستیم و مایلیم که از بدن غیبت کنیم و با خداوند حضور داشته باشیم.
9 بنابراین ما زحمت می کشیم ، چه حاضر و چه غایب ، از او پذیرفته شویم.
1 For we know that if our earthly house of this tabernacle were dissolved, we have a building of God, an house not made with hands, eternal in the heavens.
2 For in this we groan, earnestly desiring to be clothed upon with our house which is from heaven:
3 If so be that being clothed we shall not be found naked.
4 For we that are in this tabernacle do groan, being burdened: not for that we would be unclothed, but clothed upon, that mortality might be swallowed up of life.
5 Now he that hath wrought us for the selfsame thing is God, who also hath given unto us the earnest of the Spirit.
6 Therefore we are always confident, knowing that, whilst we are at home in the body, we are absent from the Lord:
7 (For we walk by faith, not by sight:)
8 We are confident, I say, and willing rather to be absent from the body, and to be present with the Lord.
9 Wherefore we labour, that, whether present or absent, we may be accepted of him.
1 پس اگر با مسیح قیام کردهاید، به دنبال چیزهایی باشید که در بالا هستند، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است.
2 دلبستگی خود را به چیزهای بالا معطوف کنید، نه به چیزهای روی زمین.
1 If ye then be risen with Christ, seek those things which are above, where Christ sitteth on the right hand of God.
2 Set your affection on things above, not on things on the earth.
28 و ما میدانیم که برای آنان که خدا را دوست دارند و بر اساس ارادهی او فراخوانده شدهاند، همه چیز برای خیریت آنها با هم در کار است.
28 And we know that all things work together for good to them that love God, to them who are the called according to his purpose.
سوال. — جوهر چیست؟
پاسخ. — جوهر چیزی است که ابدی و ناتوان از اختلاف و زوال است. حقیقت، زندگی و عشق جوهر هستند، همانطور که کتاب مقدس در عبرانیان از این کلمه استفاده میکند: «جوهر چیزهایی که به آنها امید میرود، گواه چیزهایی که دیده نمیشوند.» روح، مترادف ذهن، روح یا خدا، تنها جوهر واقعی است. جهان معنوی، از جمله انسان، یک ایده مرکب است که جوهر الهی روح را منعکس میکند.
Question. — What is substance?
Answer. — Substance is that which is eternal and incapable of discord and decay. Truth, Life, and Love are substance, as the Scriptures use this word in Hebrews: "The substance of things hoped for, the evidence of things not seen." Spirit, the synonym of Mind, Soul, or God, is the only real substance. The spiritual universe, including individual man, is a compound idea, reflecting the divine substance of Spirit.
جوهر، حیات، هوش، حقیقت و عشق که الوهیت را تشکیل میدهند، توسط آفرینش او منعکس شدهاند؛ و هنگامی که ما شهادت دروغین حواس جسمانی را تابع حقایق علم قرار دهیم، این شباهت و انعکاس واقعی را در همه جا خواهیم دید.
The substance, Life, intelligence, Truth, and Love, which constitute Deity, are reflected by His creation; and when we subordinate the false testimony of the corporeal senses to the facts of Science, we shall see this true likeness and reflection everywhere.
جهان، مانند انسان، باید توسط علم از اصل الهی خود، یعنی خدا، تفسیر شود و سپس میتوان آن را فهمید؛ اما هنگامی که بر اساس حس فیزیکی توضیح داده میشود و به عنوان موضوعی برای رشد، بلوغ و زوال نمایش داده میشود، جهان، مانند انسان، یک معما است و باید همچنان باشد.
روح، حیات، جوهر و تداوم همه چیز است.
The universe, like man, is to be interpreted by Science from its divine Principle, God, and then it can be understood; but when explained on the basis of physical sense and represented as subject to growth, maturity, and decay, the universe, like man, is, and must continue to be, an enigma.
Spirit is the life, substance, and continuity of all things.
روح تنها جوهر و آگاهی است که توسط علم الهی شناخته میشود. حواس مادی با این مخالفند، اما هیچ حس مادی وجود ندارد، زیرا ماده ذهن ندارد. در روح ماده وجود ندارد، همانطور که در حقیقت خطا وجود ندارد و در خیر شر وجود ندارد. این تصور که جوهر واقعی - ماده، نقطه مقابل روح، وجود دارد، یک فرض نادرست است. روح، خدا، بینهایت است، همه چیز. روح نمیتواند هیچ متضادی داشته باشد.
اینکه ماده جوهری است یا حیات و حس دارد، یکی از باورهای نادرست فانی است و فقط در یک آگاهی فرضی فانی وجود دارد. از این رو، همانطور که به روح و حقیقت نزدیک میشویم، آگاهی از ماده را از دست میدهیم. پذیرش اینکه میتواند جوهر مادی وجود داشته باشد، مستلزم پذیرش دیگری است - یعنی اینکه روح نامتناهی نیست و ماده خودآفرین، خودموجود و ابدی است. از این نتیجه میشود که دو علت ابدی وجود دارد که برای همیشه با یکدیگر در جنگ هستند. و با این حال میگوییم که روح برتر و همه جا حاضر است.
Spirit is the only substance and consciousness recognized by divine Science. The material senses oppose this, but there are no material senses, for matter has no mind. In Spirit there is no matter, even as in Truth there is no error, and in good no evil. It is a false supposition, the notion that there is real substance-matter, the opposite of Spirit. Spirit, God, is infinite, all. Spirit can have no opposite.
That matter is substantial or has life and sensation, is one of the false beliefs of mortals, and exists only in a supposititious mortal consciousness. Hence, as we approach Spirit and Truth, we lose the consciousness of matter. The admission that there can be material substance requires another admission, — namely, that Spirit is not infinite and that matter is self-creative, self-existent, and eternal. From this it would follow that there are two eternal causes, warring forever with each other; and yet we say that Spirit is supreme and all-presence.
از آنجا که خدا جوهر است و انسان تصویر و تشبیه الهی است، انسان باید فقط جوهر خیر، جوهر روح، را آرزو کند و در واقع آن را دارد، نه ماده. این باور که انسان جوهر یا ذهن دیگری دارد، معنوی نیست و اولین فرمان را نقض میکند، «تو یک خدا، یک ذهن خواهی داشت». انسان فانی به نظر خودش جوهر مادی است، در حالی که انسان «تصویر» (ایده) است. توهم، گناه، بیماری و مرگ از شهادت دروغین حس مادی ناشی میشود، که از دیدگاهی فرضی خارج از فاصله کانونی روح بینهایت، تصویری وارونه از ذهن و جوهر ارائه میدهد که همه چیز وارونه است.
As God is substance and man is the divine image and likeness, man should wish for, and in reality has, only the substance of good, the substance of Spirit, not matter. The belief that man has any other substance, or mind, is not spiritual and breaks the First Commandment, Thou shalt have one God, one Mind. Mortal man seems to himself to be material substance, while man is "image" (idea). Delusion, sin, disease, and death arise from the false testimony of material sense, which, from a supposed standpoint outside the focal distance of infinite Spirit, presents an inverted image of Mind and substance with everything turned upside down.
در علم الهی، انسان توسط خدا، اصل الهی هستی، حفظ میشود. زمین، به فرمان خدا، غذا را برای استفاده انسان تولید میکند. با دانستن این موضوع، عیسی یک بار گفت: «برای زندگی خود، آنچه میخورید یا آنچه مینوشید، فکر نکنید»، - او نه به حق خالق خود، بلکه به رسمیت شناختن خدا، پدر و مادر همه، به عنوان قادر به تغذیه و لباس دادن به انسان، همانطور که به نیلوفرها عمل میکند، تکیه کرد.
In divine Science, man is sustained by God, the divine Principle of being. The earth, at God's command, brings forth food for man's use. Knowing this, Jesus once said, "Take no thought for your life, what ye shall eat, or what ye shall drink," — presuming not on the prerogative of his creator, but recognizing God, the Father and Mother of all, as able to feed and clothe man as He doth the lilies.
عشق الهی همیشه هر نیاز انسانی را برآورده کرده و خواهد کرد. تصور اینکه عیسی قدرت الهی را برای شفا دادن فقط برای تعداد محدودی یا برای مدت زمان محدودی نشان داده باشد، درست نیست، زیرا برای همه بشریت و در هر ساعت، عشق الهی همه خوبیها را فراهم میکند.
معجزه فیض برای عشق معجزه نیست. عیسی ناتوانی جسمانیت و همچنین توانایی بینهایت روح را نشان داد و بدین ترتیب به حس خطاکار انسان کمک کرد تا از اعتقادات خود فرار کند و در علم الهی به دنبال امنیت باشد.
Divine Love always has met and always will meet every human need. It is not well to imagine that Jesus demonstrated the divine power to heal only for a select number or for a limited period of time, since to all mankind and in every hour, divine Love supplies all good.
The miracle of grace is no miracle to Love. Jesus demonstrated the inability of corporeality, as well as the infinite ability of Spirit, thus helping erring human sense to flee from its own convictions and seek safety in divine Science.
این باور که خدا در ماده زندگی میکند، اعتقادی پانتئیستی است. این باور غلط که میگوید روح در بدن، ذهن در ماده و خیر در شر است، باید آن را انکار کند و از چنین سخنانی دست بردارد؛ در غیر این صورت، خدا همچنان از بشریت پنهان خواهد ماند و انسانهای فانی بدون اینکه بدانند گناه میکنند، گناه خواهند کرد، به جای روح به ماده تکیه خواهند کرد، با لنگیدن خواهند افتاد، با مستی خواهند افتاد، با بیماری از پا درخواهند آمد - همه اینها به دلیل کوری و حس نادرست آنها در مورد خدا و انسان است.
The belief that God lives in matter is pantheistic. The error, which says that Soul is in body, Mind is in matter, and good is in evil, must unsay it and cease from such utterances; else God will continue to be hidden from humanity, and mortals will sin without knowing that they are sinning, will lean on matter instead of Spirit, stumble with lameness, drop with drunkenness, consume with disease, — all because of their blindness, their false sense concerning God and man.
روح منابع بیپایانی دارد که میتواند بشریت را با آنها برکت دهد، و اگر در روح جستجو شود، خوشبختی آسانتر به دست میآید و در حفظ ما امنتر خواهد بود. تنها لذتهای والاتر میتوانند هوسهای انسان جاودانه را برآورده کنند. ما نمیتوانیم خوشبختی را در محدوده حس شخصی محدود کنیم. حواس هیچ لذت واقعی نمیدهند.
Soul has infinite resources with which to bless mankind, and happiness would be more readily attained and would be more secure in our keeping, if sought in Soul. Higher enjoyments alone can satisfy the cravings of immortal man. We cannot circumscribe happiness within the limits of personal sense. The senses confer no real enjoyment.
در بیکرانگی ذهن، ماده باید ناشناخته باشد... همه چیزهای زیبا و بیضرر، ایدههای ذهن هستند. ذهن آنها را خلق و تکثیر میکند و محصول باید ذهنی باشد.
تنها بهانه برای پذیرش عقاید بشری و رد علم هستی، جهل فانی ما از روح است - جهلی که تنها به درک علم الهی منجر میشود، درکی که با آن وارد پادشاهی حقیقت روی زمین میشویم و میآموزیم که روح بیکران و برتر است.
In the infinitude of Mind, matter must be unknown. … All things beautiful and harmless are ideas of Mind. Mind creates and multiplies them, and the product must be mental.
The only excuse for entertaining human opinions and rejecting the Science of being is our mortal ignorance of Spirit, — ignorance which yields only to the understanding of divine Science, the understanding by which we enter into the kingdom of Truth on earth and learn that Spirit is infinite and supreme.
ظرفیت انسان در تشخیص و درک خلقت خدا و قدرت و حضور الهی که با آن همراه است و منشأ معنوی آن را نشان میدهد، کند است. فانیان هرگز نمیتوانند بینهایت را بشناسند، تا زمانی که انسانیت کهنه را کنار بگذارند و به تصویر و شباهت معنوی برسند. چه کسی میتواند بینهایت را درک کند! چگونه میتوانیم او را اعلام کنیم، تا زمانی که، به زبان رسول، "همه ما در وحدت ایمان و شناخت پسر خدا، به یک انسان کامل، به اندازه قامت کامل مسیح میرسیم"؟
Human capacity is slow to discern and to grasp God's creation and the divine power and presence which go with it, demonstrating its spiritual origin. Mortals can never know the infinite, until they throw off the old man and reach the spiritual image and likeness. What can fathom infinity! How shall we declare Him, till, in the language of the apostle, "we all come in the unity of the faith, and of the knowledge of the Son of God, unto a perfect man, unto the measure of the stature of the fulness of Christ"?
انسان به همان نسبت که گنجینههای حقیقت و عشقش گسترش مییابد، هستی معنوی را درک میکند. انسانهای فانی باید به سوی خدا جذب شوند، عواطف و اهدافشان معنوی شود - آنها باید به تفاسیر وسیعتر هستی نزدیک شوند و درک درستی از بینهایت به دست آورند - تا گناه و مرگ و میر کنار گذاشته شود.
این درک علمی از هستی، یعنی رها کردن ماده به نفع روح، به هیچ وجه به معنای جذب انسان در الوهیت و از دست دادن هویتش نیست، بلکه به انسان فردیت گسترشیافته، حوزه وسیعتری از تفکر و عمل، عشقی گستردهتر و آرامشی والاتر و پایدارتر میبخشد.
Man understands spiritual existence in proportion as his treasures of Truth and Love are enlarged. Mortals must gravitate Godward, their affections and aims grow spiritual, — they must near the broader interpretations of being, and gain some proper sense of the infinite, — in order that sin and mortality may be put off.
This scientific sense of being, forsaking matter for Spirit, by no means suggests man's absorption into Deity and the loss of his identity, but confers upon man enlarged individuality, a wider sphere of thought and action, a more expansive love, a higher and more permanent peace.
وقتی دریابیم که زندگی روح است، نه در ماده و نه از آن، این درک به کمال خود گسترش مییابد و همه چیز را در خدا، نیکی و بینیاز از آگاهی دیگری مییابد.
When we realize that Life is Spirit, never in nor of matter, this understanding will expand into self-completeness, finding all in God, good, and needing no other consciousness.
وظایف روزانه
توسط مری بیکر ادی
نماز روزانه
وظیفه هر عضو این کلیسا است که هر روز نماز بخواند: "پادشاهی تو آمده است" بگذارید سلطنت حقیقت ، زندگی و عشق الهی در من تثبیت شود و همه گناهان من را از بین ببرد. و ممکن است کلام تو محبتهای همه بشریت را غنی کند ، و بر آنها حکومت کند!
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 4
قانونی برای انگیزه ها و اعمال
نه خصومت و نه دلبستگی شخصی نباید انگیزه ها یا اعمال اعضای کلیسای مادر را تحریک کند. در علم ، عشق الهی به تنهایی بر بشر حکومت می کند. و یک دانشمند مسیحی امکانات شیرین عشق را ، در سرزنش گناه ، برادری واقعی ، خیرخواهی و گذشت ، منعکس می کند. اعضای این کلیسا باید روزانه تماشا کنند و دعا کنند تا از شر هر گونه شر ، از پیشگویی ، قضاوت ، محکومیت ، مشاوره ، تأثیرگذاری یا تأثیرگذاری اشتباه خلاص شوند.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 1
هشدار به وظیفه
این وظیفه هر عضو این کلیسا است که روزانه از خود در برابر پیشنهادات ذهنی تهاجمی دفاع کند و فراموش نشود و وظیفه خود را در قبال خدا ، رهبر خود و بشر فراموش نکند. با کارهای او قضاوت خواهد شد ، - و توجیه یا محکوم خواهد شد.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 6