یکشنبه، فوریه 15، 2026
ای خداوند، جان خود را به سوی تو برمیافرازم.۔
“Unto thee, O Lord, do I lift up my soul.”
2 با این دنیا همشکل نشوید، بلکه با تجدید ذهن خود دگرگون شوید تا بتوانید اراده خوب، پسندیده و کامل خدا را تشخیص دهید.
9 عشق بدون ریا باشد. از بدی بیزار باشید؛ به خوبی بچسبید.
10 با عشق برادرانه به یکدیگر محبت کنید؛ در احترام، یکدیگر را ترجیح دهید.
11 در کار تنبل نباشید؛ در روح پرشور باشید؛ به خداوند خدمت کنید.
12 در امید شاد باشید؛ در مصیبت صبور باشید؛ در دعا مداوم باشید.
14 کسانی را که به شما آزار میرسانند، برکت دهید: برکت دهید و نفرین نکنید.
21 مغلوب بدی نشوید، بلکه بدی را با خوبی مغلوب کنید.
2. Be not conformed to this world: but be ye transformed by the renewing of your mind, that ye may prove what is that good, and acceptable, and perfect, will of God.
9. Let love be without dissimulation. Abhor that which is evil; cleave to that which is good.
10. Be kindly affectioned one to another with brotherly love; in honour preferring one another;
11. Not slothful in business; fervent in spirit; serving the Lord;
12. Rejoicing in hope; patient in tribulation; continuing instant in prayer;
14. Bless them which persecute you: bless, and curse not.
21. Be not overcome of evil, but overcome evil with good.
د درس خطبه
16 هر که فرمان را نگاه دارد، جان خود را حفظ میکند.
16 He that keepeth the commandment keepeth his own soul;
8 نوح در نظر خداوند مورد لطف قرار گرفت.
13 و خدا به نوح گفت: پایان تمام بشر به حضور من رسیده است، زیرا زمین به سبب ایشان پر از خشونت شده است؛ و اینک من ایشان را با زمین هلاک خواهم کرد.
14 برای خود کشتیای از چوب گوفر بساز.
22 نوح چنین کرد؛ مطابق هر آنچه خدا به او فرمان داده بود، عمل نمود.
8 Noah found grace in the eyes of the Lord.
13 And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth.
14 Make thee an ark of gopher wood;
22 Thus did Noah; according to all that God commanded him, so did he.
10 و پس از هفت روز، آب طوفان بر زمین آمد.
13 در همان روز، نوح و سام و حام و یافث، پسران نوح، و همسر نوح و سه همسر پسرانش با ایشان، به کشتی درآمدند.
14 ایشان و هر حیوان وحشی به اجناس خود، و همه چارپایان به اجناس خود، و هر خزندهای که بر زمین میخزد به اجناس خود، و هر پرنده به اجناس خود، و هر پرندهای از هر قسم.
10 And it came to pass after seven days, that the waters of the flood were upon the earth.
13 In the selfsame day entered Noah, and Shem, and Ham, and Japheth, the sons of Noah, and Noah’s wife, and the three wives of his sons with them, into the ark;
14 They, and every beast after his kind, and all the cattle after their kind, and every creeping thing that creepeth upon the earth after his kind, and every fowl after his kind, every bird of every sort.
1 و خدا نوح و هر موجود زنده و همه حیواناتی را که با او در کشتی بودند، به یاد آورد. و خدا بادی بر زمین وزانید و آبها را آرام کرد.
4 و کشتی در روز هفدهم ماه هفتم، بر کوههای آرارات، آرام گرفت.
15 و خدا به نوح فرمود:
16 تو و همسرت و پسرانت و همسران پسرانت با تو از کشتی بیرون بیایید.
18 و نوح و پسرانش و همسرش و همسران پسرانش با او بیرون رفتند.
20 و نوح مذبحی برای خداوند بنا کرد.
1 And God remembered Noah, and every living thing, and all the cattle that was with him in the ark: and God made a wind to pass over the earth, and the waters asswaged;
4 And the ark rested in the seventh month, on the seventeenth day of the month, upon the mountains of Ararat.
15 And God spake unto Noah, saying,
16 Go forth of the ark, thou, and thy wife, and thy sons, and thy sons’ wives with thee.
18 And Noah went forth, and his sons, and his wife, and his sons’ wives with him:
20 And Noah builded an altar unto the Lord;
1 و خدا نوح و پسرانش را برکت داد و به آنها گفت: بارور و کثیر شوید و زمین را پر کنید.
8 و خدا با نوح و پسرانش با او سخن گفت و گفت:
9 و من، اینک، عهد خود را با شما و با نسل شما پس از شما استوار میکنم.
13 من کمان خود را در ابر میگذارم و آن نشانهای از عهد بین من و زمین خواهد بود.
16 و کمان در ابر خواهد بود؛ و من به آن نگاه خواهم کرد تا عهد ابدی بین خدا و هر موجود زنده از هر ذیجسدی که بر روی زمین است را به یاد آورم.
1 And God blessed Noah and his sons, and said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth.
8 And God spake unto Noah, and to his sons with him, saying,
9 And I, behold, I establish my covenant with you, and with your seed after you;
13 I do set my bow in the cloud, and it shall be for a token of a covenant between me and the earth.
16 And the bow shall be in the cloud; and I will look upon it, that I may remember the everlasting covenant between God and every living creature of all flesh that is upon the earth.
1 زمین و هر آنچه در آن است، از آن خداوند است؛ جهان و ساکنان آن.
2 زیرا او آن را بر دریاها بنا نهاده و بر سیلابها استوار کرده است.
3 کیست که به کوه خداوند صعود کند؟ یا کیست که در مکان مقدس او بایستد؟
4 آنکه دستهای پاک و دلی صاف دارد؛ آنکه جان خود را به باطل برنگزیده و سوگند دروغ نخورده است.
5 او برکت را از خداوند و عدالت را از خدای نجات خود دریافت خواهد کرد.
6 ای یعقوب، این نسل جویندگان اوست، جویندگان روی تو.
9 ای دروازهها، سرهای خود را بلند کنید؛ ای درهای ابدی، آنها را بلند کنید؛ و پادشاه جلال وارد خواهد شد.
10 این پادشاه جلال کیست؟ خداوند لشکرها، او پادشاه جلال است.
1 The earth is the Lord’s, and the fulness thereof; the world, and they that dwell therein.
2 For he hath founded it upon the seas, and established it upon the floods.
3 Who shall ascend into the hill of the Lord? or who shall stand in his holy place?
4 He that hath clean hands, and a pure heart; who hath not lifted up his soul unto vanity, nor sworn deceitfully.
5 He shall receive the blessing from the Lord, and righteousness from the God of his salvation.
6 This is the generation of them that seek him, that seek thy face, O Jacob.
9 Lift up your heads, O ye gates; even lift them up, ye everlasting doors; and the King of glory shall come in.
10 Who is this King of glory? The Lord of hosts, he is the King of glory.
9 ... شما نسل برگزیده، کاهنان سلطنتی، امت مقدس، قوم خاص هستید؛ تا ستایشهای او را که شما را از تاریکی به نور شگفتانگیز خود فراخوانده است، اعلام کنید.
9 … ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light:
1 و چون روز پنطیکاست فرا رسید، همه با یکدل در یک جا بودند.
2 ناگاه صدایی از آسمان، همچون صدای باد شدید وزیده، آمد و تمام خانهای را که در آن نشسته بودند، پر کرد.
3 و زبانههای منقسم مانند زبانههای آتش بر ایشان ظاهر شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت.
4 و همه از روحالقدس پر شدند و به زبانهای دیگر، به گونهای که روح به ایشان قدرت تکلم میداد، شروع به صحبت کردند.
5 و در اورشلیم، یهودیانی دیندار از هر ملتی زیر آسمان ساکن بودند.
6 چون این صدا به گوش رسید، جمعیت گرد آمدند و مبهوت شدند، زیرا هر کس شنید که آنها به زبان خود صحبت میکنند.
7 و همه متحیر و شگفتزده به یکدیگر گفتند: مگر همه اینها که سخن میگویند، جلیلی نیستند؟
8 و چگونه هر کس به زبان خود که در آن زاده شدهایم، میشنویم؟
12 و همه متحیر و در شک و تردید بودند و به یکدیگر میگفتند: یعنی چه؟
13 دیگران با تمسخر گفتند: این مردان از شراب تازه مست شدهاند.
14 اما پطرس با آن یازده نفر برخاست و صدایش را بلند کرد و گفت:
15 زیرا اینها مست نیستند، چنانکه شما گمان میبرید،
16 اما این همان چیزی است که یوئیل نبی گفته بود.
17 و خدا میگوید در ایام آخر چنین خواهد شد که از روح خود بر تمام بشر خواهم ریخت.
18 و بر غلامان و کنیزانم در آن روزهای عمرم خواهم ریخت.
19 ای روح؛ و من در آسمانِ بالا شگفتیها و در زمینِ پایین نشانههایی به ظهور خواهم رساند.
21 و چنین خواهد شد که هر که نام خداوند را بخواند، نجات یابد.
1 And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place.
2 And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting.
3 And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them.
4 And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance.
5 And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven.
6 Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language.
7 And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilæans?
8 And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born?
12 And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this?
13 Others mocking said, These men are full of new wine.
14 But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them,
15 For these are not drunken, as ye suppose,
16 But this is that which was spoken by the prophet Joel;
17 And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh:
18 And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit;
19 And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath;
21 And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.
9 زیرا خدا ما را نه برای غضب، بلکه برای کسب نجات به وسیله خداوندمان عیسی مسیح تعیین کرده است.
11 پس شما نیز مانند ما، یکدیگر را تسلی دهید و یکدیگر را اصلاح کنید.
9 For God hath not appointed us to wrath, but to obtain salvation by our Lord Jesus Christ,
11 Wherefore comfort yourselves together, and edify one another, even as also ye do.
23 و هر کاری را که میکنید، از صمیم قلب انجام دهید، گویی برای خداوند است، نه برای انسان.
24 زیرا میدانید که از خداوند پاداش میراث را خواهید یافت، زیرا به خداوند مسیح خدمت میکنید.
23 And whatsoever ye do, do it heartily, as to the Lord, and not unto men;
24 Knowing that of the Lord ye shall receive the reward of the inheritance: for ye serve the Lord Christ.
همانطور که در علوم مسیحی استفاده میشود، روح به درستی مترادف روح یا خدا است؛
As used in Christian Science, Soul is properly the synonym of Spirit, or God;
ذهن الهی، همه هویتها را، از یک تیغه علف گرفته تا یک ستاره، متمایز و ابدی میداند. سوالات عبارتند از: هویتهای خدا چیست؟ روح چیست؟ آیا در چیزی که شکل گرفته، حیات یا روح وجود دارد؟
The divine Mind maintains all identities, from a blade of grass to a star, as distinct and eternal. The questions are: What are God's identities? What is Soul? Does life or soul exist in the thing formed?
روح مترادف با روح، خدا، اصل خلاق، حاکم و نامتناهی است که خارج از شکل محدود است، که اشکال فقط آن را منعکس میکنند.
Soul is synonymous with Spirit, God, the creative, governing, infinite Principle outside of finite form, which forms only reflect.
روح، جوهر، حیات و هوش انسان است که فردیت یافته است، اما نه در ماده. روح هرگز نمیتواند چیزی فروتر از روح را منعکس کند.
انسان تجلی روح است.
Soul is the substance, Life, and intelligence of man, which is individualized, but not in matter. Soul can never reflect anything inferior to Spirit.
Man is the expression of Soul.
زندگی قانون روح است، حتی قانون روح حقیقت، و روح هرگز بدون نماینده خود نیست. وجود فردی انسان دیگر نمیتواند بمیرد یا در بیهوشی ناپدید شود، همانطور که روح نمیتواند، زیرا هر دو جاودانه هستند.
Life is the law of Soul, even the law of the spirit of Truth, and Soul is never without its representative. Man's individual being can no more die nor disappear in unconsciousness than can Soul, for both are immortal.
روح، اصل الهی انسان است و هرگز گناه نمیکند، - از این رو جاودانگی روح است. در علم میآموزیم که این حس مادی است که گناه میکند، نه روح؛ و مشخص خواهد شد که این حس گناه است که از دست میرود، و نه یک روح گناهکار.
Soul is the divine Principle of man and never sins, — hence the immortality of Soul. In Science we learn that it is material sense, not Soul, which sins; and it will be found that it is the sense of sin which is lost, and not a sinful soul.
وقتی فهم، دیدگاههای زندگی و هوش را از پایه مادی به پایه معنوی تغییر دهد، ما به واقعیت زندگی، کنترل روح بر حس، دست خواهیم یافت و مسیحیت یا حقیقت را در اصل الهی آن درک خواهیم کرد. این باید اوج رسیدن به انسان هماهنگ و جاودانه و آشکار شدن تواناییهای او باشد. با توجه به کار عظیمی که باید قبل از این شناخت علم الهی انجام شود، بسیار مهم است که افکار خود را به سمت اصل الهی معطوف کنیم، تا باور محدود بتواند از خطای خود دست بکشد.
خرد انسان در گناه ارضا نمیشود، زیرا خدا گناه را به رنج محکوم کرده است.
تجربههای شدید اعتقاد به زندگی فرضی ماده، و همچنین ناامیدیها و رنجهای بیپایان ما، ما را مانند کودکان خسته به آغوش عشق الهی بازمیگرداند. سپس شروع به یادگیری زندگی در علم الهی میکنیم. بدون این فرآیند از شیر گرفتن، "آیا میتوانی با جستجو خدا را بیابی؟" آرزوی حقیقت آسانتر از رهایی خود از خطا است. فانیان ممکن است به دنبال درک علم مسیحی باشند، اما نمیتوانند از علم مسیحی حقایق هستی را بدون تلاش برای آنها استخراج کنند. این مبارزه شامل تلاش برای ترک هر نوع خطا و نداشتن هیچ آگاهی دیگری جز خوبی است.
از طریق عذابهای سالم عشق، ما در مسیر حرکت به سوی عدالت، صلح و پاکی، که نشانههای علم هستند، یاری میشویم. با مشاهده وظایف بینهایت حقیقت، مکث میکنیم - منتظر خدا هستیم. سپس به جلو حرکت میکنیم، تا زمانی که اندیشه بیحد و مرز با وجد و سرور پیش برود، و تصور نامحدود برای رسیدن به جلال الهی بال و پر بگیرد.
برای درک بیشتر، باید آنچه را که از قبل میدانیم به کار گیریم. باید به یاد داشته باشیم که حقیقت وقتی قابل اثبات است که فهمیده شود، و خوبی تا زمانی که نشان داده نشود، فهمیده نمیشود. اگر "در مورد چند چیز وفادار باشیم"، بر بسیاری از چیزها حاکم خواهیم شد. اما یک استعداد استفاده نشده فاسد میشود و از بین میرود. وقتی بیمار یا گناهکار بیدار میشود و نیاز خود را به آنچه ندارد، درک میکند، پذیرای علم الهی خواهد بود، علمی که به سمت روح گرایش دارد و از حس مادی دور میشود، فکر را از بدن دور میکند و حتی ذهن فانی را به تفکر در مورد چیزی بهتر از بیماری یا گناه ارتقا میدهد. ایده واقعی خدا، درک واقعی از زندگی و عشق را میدهد، پیروزی را از گور میرباید، تمام گناهان و توهم وجود ذهنهای دیگر را از بین میبرد و مرگ و میر را از بین میبرد.
تأثیرات علم مسیحی به اندازهای که احساس میشوند، دیده نمیشوند. این "صدای آرام و کوچک" حقیقت است که خود را بیان میکند. ما یا از این گفته روی برمیگردانیم، یا به آن گوش میدهیم و بالاتر میرویم.
When understanding changes the standpoints of life and intelligence from a material to a spiritual basis, we shall gain the reality of Life, the control of Soul over sense, and we shall perceive Christianity, or Truth, in its divine Principle. This must be the climax before harmonious and immortal man is obtained and his capabilities revealed. It is highly important — in view of the immense work to be accomplished before this recognition of divine Science can come — to turn our thoughts towards divine Principle, that finite belief may be prepared to relinquish its error.
Man's wisdom finds no satisfaction in sin, since God has sentenced sin to suffer.
The sharp experiences of belief in the supposititious life of matter, as well as our disappointments and ceaseless woes, turn us like tired children to the arms of divine Love. Then we begin to learn Life in divine Science. Without this process of weaning, "Canst thou by searching find out God?" It is easier to desire Truth than to rid one's self of error. Mortals may seek the understanding of Christian Science, but they will not be able to glean from Christian Science the facts of being without striving for them. This strife consists in the endeavor to forsake error of every kind and to possess no other consciousness but good.
Through the wholesome chastisements of Love, we are helped onward in the march towards righteousness, peace, and purity, which are the landmarks of Science. Beholding the infinite tasks of truth, we pause, — wait on God. Then we push onward, until boundless thought walks enraptured, and conception unconfined is winged to reach the divine glory.
In order to apprehend more, we must put into practice what we already know. We must recollect that Truth is demonstrable when understood, and that good is not understood until demonstrated. If "faithful over a few things," we shall be made rulers over many; but the one unused talent decays and is lost. When the sick or the sinning awake to realize their need of what they have not, they will be receptive of divine Science, which gravitates towards Soul and away from material sense, removes thought from the body, and elevates even mortal mind to the contemplation of something better than disease or sin. The true idea of God gives the true understanding of Life and Love, robs the grave of victory, takes away all sin and the delusion that there are other minds, and destroys mortality.
The effects of Christian Science are not so much seen as felt. It is the "still, small voice" of Truth uttering itself. We are either turning away from this utterance, or we are listening to it and going up higher.
طبیعت والاتر انسان تحت فرمان طبیعت پستتر نیست؛ اگر چنین بود، نظم خرد وارونه میشد. دیدگاههای نادرست ما از زندگی، هماهنگی ابدی را پنهان میکند و بیماریهایی را ایجاد میکند که از آنها شکایت داریم. از آنجا که انسانهای فانی به قوانین مادی اعتقاد دارند و علم ذهن را رد میکنند، این امر باعث نمیشود که مادیت در اولویت باشد و قانون برتر روح پایدار بماند. اگر علم هستی را درک میکردید، هرگز فکر نمیکردید که فلانل برای دفع بیماری ریوی بهتر از ذهن کنترلکننده باشد.
در علم، انسان فرزند روح است. زیبایی، خوبی و پاکی، تبار او را تشکیل میدهند. منشأ او، مانند انسانهای فانی، در غریزه حیوانی نیست و قبل از رسیدن به هوش، از شرایط مادی عبور نمیکند. روح منبع اولیه و نهایی هستی اوست؛ خدا پدر اوست و زندگی قانون هستی اوست.
The higher nature of man is not governed by the lower; if it were, the order of wisdom would be reversed. Our false views of life hide eternal harmony, and produce the ills of which we complain. Because mortals believe in material laws and reject the Science of Mind, this does not make materiality first and the superior law of Soul last. You would never think that flannel was better for warding off pulmonary disease than the controlling Mind, if you understood the Science of being.
In Science man is the offspring of Spirit. The beautiful, good, and pure constitute his ancestry. His origin is not, like that of mortals, in brute instinct, nor does he pass through material conditions prior to reaching intelligence. Spirit is his primitive and ultimate source of being; God is his Father, and Life is the law of his being.
این تصور که طبیعت حیوانی میتواند به شخصیت نیرو ببخشد، بسیار پوچ و بیمعنی است، وقتی به یاد میآوریم که پروردگار و استاد ما از طریق تعالی معنوی، بیماران را شفا داد، مردگان را زنده کرد و حتی به بادها و امواج فرمان داد که از او اطاعت کنند. فیض و حقیقت فراتر از هر وسیله و روش دیگری قدرتمند هستند.
فقدان قدرت معنوی در نمایش محدود مسیحیت رایج، زحمات قرنها را ساکت نمیکند. آگاهی معنوی، نه جسمانی، مورد نیاز است. انسان رهایی یافته از گناه، بیماری و مرگ، تصویر واقعی یا آرمان معنوی را ارائه میدهد.
The notion that animal natures can possibly give force to character is too absurd for consideration, when we remember that through spiritual ascendency our Lord and Master healed the sick, raised the dead, and commanded even the winds and waves to obey him. Grace and Truth are potent beyond all other means and methods.
The lack of spiritual power in the limited demonstration of popular Christianity does not put to silence the labor of centuries. Spiritual, not corporeal, consciousness is needed. Man delivered from sin, disease, and death presents the true likeness or spiritual ideal.
آیا "خداوند، خدای خود را با تمام قلب و تمام روح و تمام ذهن خود دوست داری؟" این دستور شامل چیزهای زیادی میشود، حتی تسلیم تمام احساسات، عواطف و پرستشهای صرفاً مادی. این الدورادوی مسیحیت است. این شامل علم زندگی میشود و فقط کنترل الهی روح را به رسمیت میشناسد، که در آن روح ارباب ماست.
Dost thou "love the Lord thy God with all thy heart, and with all thy soul, and with all thy mind"? This command includes much, even the surrender of all merely material sensation, affection, and worship. This is the El Dorado of Christianity. It involves the Science of Life, and recognizes only the divine control of Spirit, in which Soul is our master,
وظایف روزانه
توسط مری بیکر ادی
نماز روزانه
وظیفه هر عضو این کلیسا است که هر روز نماز بخواند: "پادشاهی تو آمده است" بگذارید سلطنت حقیقت ، زندگی و عشق الهی در من تثبیت شود و همه گناهان من را از بین ببرد. و ممکن است کلام تو محبتهای همه بشریت را غنی کند ، و بر آنها حکومت کند!
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 4
قانونی برای انگیزه ها و اعمال
نه خصومت و نه دلبستگی شخصی نباید انگیزه ها یا اعمال اعضای کلیسای مادر را تحریک کند. در علم ، عشق الهی به تنهایی بر بشر حکومت می کند. و یک دانشمند مسیحی امکانات شیرین عشق را ، در سرزنش گناه ، برادری واقعی ، خیرخواهی و گذشت ، منعکس می کند. اعضای این کلیسا باید روزانه تماشا کنند و دعا کنند تا از شر هر گونه شر ، از پیشگویی ، قضاوت ، محکومیت ، مشاوره ، تأثیرگذاری یا تأثیرگذاری اشتباه خلاص شوند.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 1
هشدار به وظیفه
این وظیفه هر عضو این کلیسا است که روزانه از خود در برابر پیشنهادات ذهنی تهاجمی دفاع کند و فراموش نشود و وظیفه خود را در قبال خدا ، رهبر خود و بشر فراموش نکند. با کارهای او قضاوت خواهد شد ، - و توجیه یا محکوم خواهد شد.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 6