یکشنبه، مارس29 ، 2026
و گوشهایت سخنی را از پشت سرت خواهند شنید که میگوید: راه این است، در آن گام بردار، هنگامی که به راست میگردی و هنگامی که به چپ میگردی.۔
“And thine ears shall hear a word behind thee, saying, This is the way, walk ye in it, when ye turn to the right hand, and when ye turn to the left.”
5 من یهوه هستم و دیگری نیست، خدایی جز من نیست. من تو را بستم، هرچند مرا نشناختهای.
6 تا از طلوع خورشید و از مغرب بدانند که جز من کسی نیست. من یهوه هستم و دیگری نیست.
8 ای آسمانها، از بالا ببارید و بگذارید آسمانها عدالت را فرو ریزند. بگذارید زمین بشکافد و نجات را پدید آورد و عدالت با هم رویند. من، یهوه، آن را آفریدهام.
9 وای بر کسی که با سازندهاش ستیزه میکند! بگذارید سفال با سفالهای زمین ستیزه کند. آیا گِل به سازندهاش بگوید: چه چیزی را ساختهای؟ یا از عمل تو، او دستی ندارد؟
12 من زمین را ساختم و انسان را بر آن آفریدم. من، حتی دستانم، آسمانها را گسترانیدم و همه لشکر آنها را فرمان دادم.
19 من در خفا، در مکانی تاریک از زمین سخن نگفتهام: من که یهوه هستم، به عدالت سخن میگویم و چیزهای درست را اعلام میکنم.
22 ای همه کرانههای زمین، به من توجه کنید و نجات یابید، زیرا من خدا هستم و دیگری نیست.
5. I am the Lord, and there is none else, there is no God beside me: I girded thee, though thou hast not known me:
6. That they may know from the rising of the sun, and from the west, that there is none beside me. I am the Lord, and there is none else.
8. Drop down, ye heavens, from above, and let the skies pour down righteousness: let the earth open, and let them bring forth salvation, and let righteousness spring up together; I the Lord have created it.
9. Woe unto him that striveth with his Maker! Let the potsherd strive with the potsherds of the earth. Shall the clay say to him that fashioneth it, What makest thou? or thy work, He hath no hands?
12. I have made the earth, and created man upon it: I, even my hands, have stretched out the heavens, and all their host have I commanded.
19. I have not spoken in secret, in a dark place of the earth: I the Lord speak righteousness, I declare things that are right.
22. Look unto me, and be ye saved, all the ends of the earth: for I am God, and there is none else.
د درس خطبه
16 زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودان یابد.
16 For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.
14 و عیسی بیرون رفت و جمعیت زیادی را دید و بر ایشان دلسوزی کرد و بیماران ایشان را شفا داد.
15 و چون شام شد، شاگردانش نزد او آمدند و گفتند: اینجا بیابانی است و زمان دیگر گذشته است. جمعیت را بفرست تا به روستاها بروند و برای خود خوراکی بخرند.
16 اما عیسی به آنها گفت: آنها نیازی به رفتن ندارند. به آنها بدهید تا بخورند.
17 و به او گفتند: ما در اینجا جز پنج نان و دو ماهی داریم.
18 گفت: آنها را نزد من بیاور.
19 و به مردم دستور داد تا بر علف بنشينند و پنج نان و دو ماهي را برداشت و به آسمان نگاه كرد و بركت داد و شكست و نانها را به شاگردان خود و شاگردان را به جمعيت داد.
20 و همه خوردند و سیر شدند و از تکه های باقیمانده دوازده سبد پر برداشتند.
21 و آنانی که خورده بودند، به جز زنان و کودکان، حدود پنج هزار مرد بودند.
22 و عیسی فوراً شاگردان خود را مجبور کرد که سوار کشتی شوند و پیش از او به طرف دیگر بروند تا او جمعیت را روانه کند.
22 و عیسی فوراً شاگردان خود را مجبور کرد که سوار کشتی شوند و پیش از او به طرف دیگر بروند تا او جمعیت را روانه کند.
23 و چون مردم را فرستاد، جدا به کوهی رفت تا دعا کند و چون شام شد، تنها آنجا بود.
24 اما کشتی اکنون در وسط دریا بود و امواج پرتاب شده بود، زیرا باد مخالف بود.
25 و در پاسداری چهارم شب عیسی نزد ایشان رفت و بر دریا راه می رفت.
26 و چون شاگردان او را دیدند که بر دریا راه میرود، مضطرب شدند و گفتند: این روح است. و از ترس فریاد زدند.
27 اما عیسی بی درنگ با آنها صحبت کرده، گفت: خوشحال باشید. من هستم نترس.
28 و پطرس در جواب او گفت: خداوندا، اگر تو هستی، از من بخواه که بر روی آب نزد تو بیایم.
29 و او گفت: بیا. و چون پطرس از کشتی پایین آمد، روی آب رفت تا نزد عیسی برود.
30 اما چون باد شدید را دید، ترسید. و شروع به غرق شدن کرد، فریاد زد و گفت: خداوندا، مرا نجات بده.
31 و بی درنگ عیسی دست خود را دراز کرده، او را گرفت و به او گفت: ای کم ایمان، چرا شک کردی؟
32 و چون وارد کشتی شدند، باد قطع شد.
33 آنگاه کسانی که در کشتی بودند آمدند و او را پرستش کردند و گفتند: به راستی که تو پسر خدا هستی.
14 And Jesus went forth, and saw a great multitude, and was moved with compassion toward them, and he healed their sick.
15 And when it was evening, his disciples came to him, saying, This is a desert place, and the time is now past; send the multitude away, that they may go into the villages, and buy themselves victuals.
16 But Jesus said unto them, They need not depart; give ye them to eat.
17 And they say unto him, We have here but five loaves, and two fishes.
18 He said, Bring them hither to me.
19 And he commanded the multitude to sit down on the grass, and took the five loaves, and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed, and brake, and gave the loaves to his disciples, and the disciples to the multitude.
20 And they did all eat, and were filled: and they took up of the fragments that remained twelve baskets full.
21 And they that had eaten were about five thousand men, beside women and children.
22 And straightway Jesus constrained his disciples to get into a ship, and to go before him unto the other side,
23 And when he had sent the multitudes away, he went up into a mountain apart to pray: and when the evening was come, he was there alone.
24 But the ship was now in the midst of the sea, tossed with waves: for the wind was contrary.
25 And in the fourth watch of the night Jesus went unto them, walking on the sea.
26 And when the disciples saw him walking on the sea, they were troubled, saying, It is a spirit; and they cried out for fear.
27 But straightway Jesus spake unto them, saying, Be of good cheer; it is I; be not afraid.
28 And Peter answered him and said, Lord, if it be thou, bid me come unto thee on the water.
29 And he said, Come. And when Peter was come down out of the ship, he walked on the water, to go to Jesus.
30 But when he saw the wind boisterous, he was afraid; and beginning to sink, he cried, saying, Lord, save me.
31 And immediately Jesus stretched forth his hand, and caught him, and said unto him, O thou of little faith, wherefore didst thou doubt?
32 And when they were come into the ship, the wind ceased.
33 Then they that were in the ship came and worshipped him, saying, Of a truth thou art the Son of God.
1 ... و مردم دوباره به او پناه بردند؛ و او طبق معمول، دوباره به آنها تعلیم داد.
13 و کودکان خردسال را نزد او آوردند تا آنها را لمس کند. و شاگردانش کسانی را که آنها را آورده بودند، سرزنش کردند.
14 اما وقتی عیسی این را دید، بسیار خشمگین شد و به آنها گفت: بگذارید بچههای کوچک نزد من بیایند و آنها را منع نکنید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین کسانی است.
15 به راستی به شما میگویم، هر که پادشاهی خدا را مانند یک کودک خردسال نپذیرد، وارد آن نخواهد شد.
16 و آنها را در آغوش گرفت، دست بر آنها گذاشت و برکت داد.
17 و هنگامی که او به راه میرفت، شخصی دوان دوان آمد و نزد او زانو زد و از او پرسید: ای استاد نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاودان شوم؟
18 عیسی به او گفت: چرا مرا نیکو میخوانی؟ کسی نیکو نیست جز یکی، آن هم خداست.
21 آنگاه عیسی با محبت به او نگریست و گفت: تو یک چیز کم داری: برو، هر چه داری بفروش و به فقرا بده که در آسمان گنج خواهی داشت. بیا، صلیب را بردار و از من پیروی کن.
22 او از این سخن غمگین شد و با اندوه رفت، زیرا دارایی زیادی داشت.
23 عیسی به اطراف نگاه کرد و به شاگردانش گفت:
25 گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است تا ورود ثروتمند به پادشاهی خدا.
26 آنها بسیار شگفتزده شدند و با خود گفتند: پس چه کسی میتواند نجات یابد؟
27 عیسی با نگاهی به آنها گفت: برای انسان غیرممکن است، اما برای خدا نه، زیرا برای خدا همه چیز ممکن است.
32 و ایشان در راه اورشلیم بودند و عیسی پیشاپیش ایشان میرفت.
33 و گفتند، اینک به اورشلیم میرویم و پسر انسان به رؤسای کهنه و کاتبان تسلیم خواهد شد و او را به مرگ محکوم خواهند کرد.
34 و او را مسخره خواهند کرد و تازیانهاش خواهند زد و بر او آب دهان خواهند انداخت و او را خواهند کشت. و روز سوم دوباره زنده خواهد شد.
46 و آنها به اریحا آمدند: و هنگامی که او با مریدان و تعداد زیادی از مردم از اریحا خارج می شد، بارتیموس نابینا ، پسر تیموس ، در کنار بزرگراه نشسته و خواهش می کرد.
47 وقتی شنید که این عیسی ناصری است ، شروع به فریاد زدن کرد و گفت ، عیسی ، تو پسر داوود ، به من رحم کن.
48 و بسیاری او را متهم کردند که باید سکوت کند: اما او بیشتر گریه کرد ، تو ای پسر داوود ، به من رحم کن.
49 عیسی ایستاد و دستور داد او را صدا کنند. و آن مرد نابینا را صدا زدند و به او گفتند: راحت باش ، برخیز. او تو را صدا می کند.
50 او لباس خود را دور انداخت ، برخاست و نزد عیسی آمد.
51 عیسی جواب داد و به او گفت ، چه می خواهی که با تو بکنم؟ مرد نابینا به او گفت: پروردگارا ، تا بینایی ام را بدست آورم.
52 عیسی به او گفت: برو ایمانت تو را سالم ساخته است. بلافاصله بینایی خود را بدست آورد و در راه عیسی را تعقیب کرد.
1 …and the people resort unto him again; and, as he was wont, he taught them again.
13 And they brought young children to him, that he should touch them: and his disciples rebuked those that brought them.
14 But when Jesus saw it, he was much displeased, and said unto them, Suffer the little children to come unto me, and forbid them not: for of such is the kingdom of God.
15 Verily I say unto you, Whosoever shall not receive the kingdom of God as a little child, he shall not enter therein.
16 And he took them up in his arms, put his hands upon them, and blessed them.
17 And when he was gone forth into the way, there came one running, and kneeled to him, and asked him, Good Master, what shall I do that I may inherit eternal life?
18 And Jesus said unto him, Why callest thou me good? there is none good but one, that is, God.
21 Then Jesus beholding him loved him, and said unto him, One thing thou lackest: go thy way, sell whatsoever thou hast, and give to the poor, and thou shalt have treasure in heaven: and come, take up the cross, and follow me.
22 And he was sad at that saying, and went away grieved: for he had great possessions.
23 And Jesus looked round about, and saith unto his disciples,
25 It is easier for a camel to go through the eye of a needle, than for a rich man to enter into the kingdom of God.
26 And they were astonished out of measure, saying among themselves, Who then can be saved?
27 And Jesus looking upon them saith, With men it is impossible, but not with God: for with God all things are possible.
32 And they were in the way going up to Jerusalem; and Jesus went before them:
33 Saying, Behold, we go up to Jerusalem; and the Son of man shall be delivered unto the chief priests, and unto the scribes; and they shall condemn him to death,
34 And they shall mock him, and shall scourge him, and shall spit upon him, and shall kill him: and the third day he shall rise again.
46 And they came to Jericho: and as he went out of Jericho with his disciples and a great number of people, blind Bartimæus, the son of Timæus, sat by the highway side begging.
47 And when he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to cry out, and say, Jesus, thou Son of David, have mercy on me.
48 And many charged him that he should hold his peace: but he cried the more a great deal, Thou Son of David, have mercy on me.
49 And Jesus stood still, and commanded him to be called.
51 And Jesus answered and said unto him, What wilt thou that I should do unto thee? The blind man said unto him, Lord, that I might receive my sight.
52 And Jesus said unto him, Go thy way; thy faith hath made thee whole. And immediately he received his sight, and followed Jesus in the way.
9 پس شما به این گونه دعا کنید: ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد.
10 پادشاهی تو بیاید. اراده تو، چنانکه در آسمان است، در زمین نیز انجام شود.
13 و ما را در وسوسه نینداز، بلکه از شریر رهایی ده. زیرا پادشاهی و قدرت و جلال تا ابد از آن توست. آمین.
9 After this manner therefore pray ye: Our Father which art in heaven, Hallowed be thy name.
10 Thy kingdom come. Thy will be done in earth, as it is in heaven.
13 And lead us not into temptation, but deliver us from evil: For thine is the kingdom, and the power, and the glory, for ever. Amen.
واقعیت، معنوی، هماهنگ، تغییرناپذیر، جاودانه، الهی و ابدی است. هیچ چیز غیرمعنوی نمیتواند واقعی، هماهنگ یا ابدی باشد. گناه، بیماری و مرگ، نقاط مقابل فرضی روح هستند و باید در تضاد با واقعیت باشند.
Reality is spiritual, harmonious, immutable, immortal, divine, eternal. Nothing unspiritual can be real, harmonious, or eternal. Sin, sickness, and mortality are the suppositional antipodes of Spirit, and must be contradictions of reality.
روح، فهمی را القا میکند که آگاهی را ارتقا میدهد و به سوی تمام حقیقت هدایت میکند. مزمورنویس میگوید: "خداوند در اعلی از سر و صدای آبهای بسیار، آری، از امواج سهمگین دریا، قدرتمندتر است." حس معنوی، تشخیص خیر معنوی است. فهم، مرز بین واقعی و غیرواقعی است. فهم معنوی، ذهن - زندگی، حقیقت و عشق - را آشکار میکند و حس الهی را نشان میدهد و اثبات معنوی جهان را در علم مسیحی ارائه میدهد.
این فهم، فکری نیست، نتیجه دستاوردهای علمی نیست؛ این واقعیت همه چیزهایی است که آشکار میشوند.
Spirit imparts the understanding which uplifts consciousness and leads into all truth. The Psalmist saith: "The Lord on high is mightier than the noise of many waters, yea, than the mighty waves of the sea." Spiritual sense is the discernment of spiritual good. Understanding is the line of demarcation between the real and unreal. Spiritual understanding unfolds Mind, — Life, Truth, and Love, — and demonstrates the divine sense, giving the spiritual proof of the universe in Christian Science.
This understanding is not intellectual, is not the result of scholarly attainments; it is the reality of all things brought to light.
روح، خدا، وقتی شنیده میشود که حواس ساکت باشند.
Spirit, God, is heard when the senses are silent.
ظهور عیسی ناصری، قرن اول دوران مسیحیت را رقم زد، اما مسیح بدون آغاز سال یا پایان روزها است. در طول تمام نسلها، چه قبل و چه بعد از دوران مسیحیت، مسیح، به عنوان ایده معنوی - انعکاس خدا - با قدرت و فیضی به همه کسانی که آماده دریافت مسیح، حقیقت، بودند، آمده است.
The advent of Jesus of Nazareth marked the first century of the Christian era, but the Christ is without beginning of years or end of days. Throughout all generations both before and after the Christian era, the Christ, as the spiritual idea, — the reflection of God, — has come with some measure of power and grace to all prepared to receive Christ, Truth.
اینکه او "خود را با خدا برابر" میدانست، یکی از اتهامات یهودیان علیه او بود؛ کسی که مسیحیت را بر پایه روح بنا نهاد، کسی که همانطور که از پدر الهام میگرفت، تعلیم میداد و هیچ حیات، هوش و جوهرهای را خارج از خدا نمیشناخت.
That he made "himself equal with God," was one of the Jewish accusations against him who planted Christianity on the foundation of Spirit, who taught as he was inspired by the Father and would recognize no life, intelligence, nor substance outside of God.
در رابطه علمی خدا با انسان، درمییابیم که هر آنچه یکی را برکت دهد، همه را برکت میدهد، همانطور که عیسی با نان و ماهی نشان داد، - روح، نه ماده، منبع روزی است.
In the scientific relation of God to man, we find that whatever blesses one blesses all, as Jesus showed with the loaves and the fishes, — Spirit, not matter, being the source of supply.
عیسی کودکان خردسال را به خاطر رهاییشان از خطا و پذیرش درستی دوست میداشت. در حالی که پیری بین دو عقیده یا در حال مبارزه با باورهای نادرست در نوسان است، جوانان گامهای آسان و سریعی به سوی حقیقت برمیدارند.
دختر کوچکی که گهگاه به توضیحات من گوش میداد، انگشتش را به شدت زخمی کرد. به نظر میرسید که متوجه آن نشده است. وقتی در این مورد از او سوال شد، با صراحت پاسخ داد: "در ماده هیچ حسی وجود ندارد." او با چشمانی خندان از جا پرید و اضافه کرد: "مامان، انگشتم ذرهای درد نمیکند."
شاید ماهها یا سالها طول میکشید تا والدینش مواد مخدر خود را کنار بگذارند یا به اوج ذهنی که دختر کوچکشان به طور طبیعی به آن دست یافته بود، برسند.
Jesus loved little children because of their freedom from wrong and their receptiveness of right. While age is halting between two opinions or battling with false beliefs, youth makes easy and rapid strides towards Truth.
A little girl, who had occasionally listened to my explanations, badly wounded her finger. She seemed not to notice it. On being questioned about it she answered ingenuously, "There is no sensation in matter." Bounding off with laughing eyes, she presently added, "Mamma, my finger is not a bit sore."
It might have been months or years before her parents would have laid aside their drugs, or reached the mental height their little daughter so naturally attained.
وقتی قانونی فرضی را نقض میکنید، میگویید که خطری وجود دارد. این ترس، خود خطر است و اثرات فیزیکی را ایجاد میکند. ما در واقع نمیتوانیم از نقض چیزی جز یک قانون اخلاقی یا معنوی رنج ببریم. قوانین به اصطلاح باورهای فانی با این درک که روح جاودانه است و ذهن فانی نمیتواند زمانها، دورهها و انواع بیماریهایی را که فانیان با آنها میمیرند، وضع کند، از بین میروند. خدا قانونگذار است، اما او نویسندهی قوانین وحشیانه نیست. در زندگی و عشق بینهایت، هیچ بیماری، گناه و مرگی وجود ندارد و کتاب مقدس اعلام میکند که ما در خدای بینهایت زندگی میکنیم، حرکت میکنیم و وجود خود را داریم.
بیایید بیماری را به عنوان یک قانونشکن طرد کنیم و از قانون هماهنگی ابدی - قانون خدا - پیروی کنیم. این حق اخلاقی انسان است که یک حکم ناعادلانه را لغو کند، حکمی که هرگز توسط مرجع الهی اعمال نشده است.
عیسی مسیح خطایی را که مجازاتهایی را برای نقض قوانین فیزیکی سلامت اعمال میکرد، رد کرد. او قوانین فرضی ماده را که با هماهنگیهای روح در تضاد بودند، فاقد مرجعیت الهی بودند و تنها تأیید انسانی برای آنها وجود داشت، باطل کرد.
When infringing some supposed law, you say that there is danger. This fear is the danger and induces the physical effects. We cannot in reality suffer from breaking anything except a moral or spiritual law. The so-called laws of mortal belief are destroyed by the understanding that Soul is immortal, and that mortal mind cannot legislate the times, periods, and types of disease, with which mortals die. God is the lawmaker, but He is not the author of barbarous codes. In infinite Life and Love there is no sickness, sin, nor death, and the Scriptures declare that we live, move, and have our being in the infinite God.
Let us banish sickness as an outlaw, and abide by the rule of perpetual harmony, — God's law. It is man's moral right to annul an unjust sentence, a sentence never inflicted by divine authority.
Christ Jesus overruled the error which would impose penalties for transgressions of the physical laws of health; he annulled supposed laws of matter, opposed to the harmonies of Spirit, lacking divine authority and having only human approval for their sanction.
به همان نسبت که ماده، مانند انسان، تمام هستی خود را از دست میدهد، انسان نیز به همان نسبت مالک آن میشود. او به درک الهیتری از حقایق دست مییابد و الهیات عیسی را آنگونه که در شفای بیماران، زنده کردن مردگان و راه رفتن بر روی موج نشان داده شده است، درک میکند. همه این اعمال، تسلط عیسی بر این باور را آشکار میکند که ماده جوهر است و میتواند داور حیات یا سازنده هر شکلی از وجود باشد.
In proportion as matter loses to human sense all entity as man, in that proportion does man become its master. He enters into a diviner sense of the facts, and comprehends the theology of Jesus as demonstrated in healing the sick, raising the dead, and walking over the wave. All these deeds manifested Jesus' control over the belief that matter is substance, that it can be the arbiter of life or the constructor of any form of existence.
این واقعیت که مسیح یا حقیقت بر مرگ غلبه کرد و هنوز هم بر آن غلبه میکند، ثابت میکند که "پادشاه وحشت" چیزی جز یک باور یا خطای فانی نیست که حقیقت آن را با شواهد معنوی زندگی از بین میبرد؛ و این نشان میدهد که آنچه برای حواس به عنوان مرگ به نظر میرسد، چیزی جز یک توهم فانی نیست، زیرا برای انسان واقعی و جهان واقعی هیچ فرآیند مرگی وجود ندارد.
The fact that the Christ, or Truth, overcame and still overcomes death proves the "king of terrors" to be but a mortal belief, or error, which Truth destroys with the spiritual evidences of Life; and this shows that what appears to the senses to be death is but a mortal illusion, for to the real man and the real universe there is no death-process.
"رد شدن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است" تا اینکه باورهای گناهآلود وارد پادشاهی آسمان، هماهنگی ابدی، شوند.
It is "easier for a camel to go through the eye of a needle," than for sinful beliefs to enter the kingdom of heaven, eternal harmony.
برتر دانستن خود از گناه، به این دلیل که خدا شما را برتر از آن آفریده و بر انسان حکومت میکند، خرد واقعی است. ترس از گناه، سوءتفاهم در درک قدرت عشق و علم الهیِ بودن در رابطه انسان با خداست - یعنی شک به حکومت او و بیاعتمادی به مراقبت قادر مطلق او. برتر دانستن خود از بیماری و مرگ نیز به همان اندازه عاقلانه است و مطابق با علم الهی است. ترس از آنها غیرممکن است، وقتی که خدا را کاملاً درک میکنید و میدانید که آنها جزئی از خلقت او نیستند.
To hold yourself superior to sin, because God made you superior to it and governs man, is true wisdom. To fear sin is to misunderstand the power of Love and the divine Science of being in man's relation to God, — to doubt His government and distrust His omnipotent care. To hold yourself superior to sickness and death is equally wise, and is in accordance with divine Science. To fear them is impossible, when you fully apprehend God and know that they are no part of His creation.
در ماده هیچ حیات، حقیقت، هوش و جوهری وجود ندارد. همه چیز ذهن بینهایت و تجلی بینهایت آن است، زیرا خدا همه چیز است. روح حقیقت جاودانه است؛ ماده خطای فانی است. روح واقعی و ابدی است؛ ماده غیرواقعی و موقتی است. روح خداست و انسان تصویر و تشبیه اوست. بنابراین انسان مادی نیست؛ او معنوی است.
There is no life, truth, intelligence, nor substance in matter. All is infinite Mind and its infinite manifestation, for God is All-in-all. Spirit is immortal Truth; matter is mortal error. Spirit is the real and eternal; matter is the unreal and temporal. Spirit is God, and man is His image and likeness. Therefore man is not material; he is spiritual.
وظایف روزانه
توسط مری بیکر ادی
نماز روزانه
وظیفه هر عضو این کلیسا است که هر روز نماز بخواند: "پادشاهی تو آمده است" بگذارید سلطنت حقیقت ، زندگی و عشق الهی در من تثبیت شود و همه گناهان من را از بین ببرد. و ممکن است کلام تو محبتهای همه بشریت را غنی کند ، و بر آنها حکومت کند!
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 4
قانونی برای انگیزه ها و اعمال
نه خصومت و نه دلبستگی شخصی نباید انگیزه ها یا اعمال اعضای کلیسای مادر را تحریک کند. در علم ، عشق الهی به تنهایی بر بشر حکومت می کند. و یک دانشمند مسیحی امکانات شیرین عشق را ، در سرزنش گناه ، برادری واقعی ، خیرخواهی و گذشت ، منعکس می کند. اعضای این کلیسا باید روزانه تماشا کنند و دعا کنند تا از شر هر گونه شر ، از پیشگویی ، قضاوت ، محکومیت ، مشاوره ، تأثیرگذاری یا تأثیرگذاری اشتباه خلاص شوند.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 1
هشدار به وظیفه
این وظیفه هر عضو این کلیسا است که روزانه از خود در برابر پیشنهادات ذهنی تهاجمی دفاع کند و فراموش نشود و وظیفه خود را در قبال خدا ، رهبر خود و بشر فراموش نکند. با کارهای او قضاوت خواهد شد ، - و توجیه یا محکوم خواهد شد.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 6