یکشنبه، اګست 30، 2026
من و پدرم یکی هستیم" - عیسی مسیح۔
“I and my Father are one.”— Christ Jesus
14 بنابراین خود خداوند به شما نشانهای خواهد داد. اینک باکرهای باردار شده، پسری خواهد زایید و نام او را عمانوئیل خواهد نامید.
2 و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت، روح حکمت و فهم، روح مشورت و قدرت، روح دانش و ترس از خداوند.
5 و عدالت، کمربند کمر او و ایمان، کمربند گُردههای او خواهد بود.
2 قومی که در تاریکی گام میزدند، نور عظیمی دیدهاند. بر ساکنان سرزمین سایه مرگ، نور تابیده شده است.
6 زیرا برای ما فرزندی زاده شده، پسری به ما بخشیده شده است و حکومت بر دوش او خواهد بود و نام او شگفتانگیز، مشاور، خدای قادر، پدر سرمدی، شاهزاده صلح نامیده خواهد شد.
14. Therefore the Lord himself shall give you a sign; Behold, a virgin shall conceive, and bear a son, and shall call his name Immanuel.
2. And the spirit of the Lord shall rest upon him, the spirit of wisdom and understanding, the spirit of counsel and might, the spirit of knowledge and of the fear of the Lord;
5. And righteousness shall be the girdle of his loins, and faithfulness the girdle of his reins.
2. The people that walked in darkness have seen a great light: they that dwell in the land of the shadow of death, upon them hath the light shined.
6. For unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon his shoulder: and his name shall be called Wonderful, Counseller, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace.
د درس خطبه
14 و عیسی به قوت روح به جلیل بازگشت و آوازه
16 و به ناصره، جایی که در آنجا بزرگ شده بود، آمد و به رسم خود، در روز سبت به کنیسه رفت و برای خواندن برخاست.
17 و کتاب اشعیا نبی را به او تسلیم کردند. و چون کتاب را باز کرد، جایی را که در آن نوشته شده بود، یافت.
18 روح خداوند بر من است، زیرا او مرا مسح کرده است تا به فقیران بشارت دهم. او مرا فرستاد تا دل شکستگان را شفا دهم، اسیران را رهایی بخشم، و نابینایان را بازیابی بینایی کنم، تا مجروحان را آزاد کنم.
20 و کتاب را بست و دوباره به وزیر داد و نشست. و چشمان همه کسانی که در کنیسه بودند بر او دوخته شد.
21 و شروع کرد به آنها گفت: امروز این کتاب مقدس در گوش شما تحقق یافته است.
14 And Jesus returned in the power of the Spirit into Galilee:
16 And he came to Nazareth, where he had been brought up: and, as his custom was, he went into the synagogue on the sabbath day, and stood up for to read.
17 And there was delivered unto him the book of the prophet Esaias. And when he had opened the book, he found the place where it was written,
18 The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the gospel to the poor; he hath sent me to heal the brokenhearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised,
20 And he closed the book, and he gave it again to the minister, and sat down. And the eyes of all them that were in the synagogue were fastened on him.
21 And he began to say unto them, This day is this scripture fulfilled in your ears.
2 و اینک، مردی فلج را که بر تخت دراز کشیده بود، نزد او آوردند. پسر، شاد باش. گناهانت آمرزیده شود
3 و اینک برخی از کاتبان در درون خود گفتند: این مرد کفر می گوید.
4 و عیسی با آگاهی از افکار آنها گفت: چرا در دل خود بد می اندیشید؟
5 زیرا این که بگوییم گناهان تو آمرزیده شده آسانتر است. یا بگوییم برخیز و راه برو؟
6 اما برای اینکه بدانید پسر انسان بر روی زمین قدرت دارد که گناهان را ببخشد، (سپس به بیمار فلج می گوید) برخیز، بسترت را بردار و به خانه خود برو.
7 و او برخاست و به خانه خود رفت.
8 اما وقتی جماعت آن را دیدند، شگفت زده شدند و خدا را که چنین قدرتی به مردم داده بود تجلیل کردند.
2 And, behold, they brought to him a man sick of the palsy, lying on a bed: and Jesus seeing their faith said unto the sick of the palsy; Son, be of good cheer; thy sins be forgiven thee.
3 And, behold, certain of the scribes said within themselves, This man blasphemeth.
4 And Jesus knowing their thoughts said, Wherefore think ye evil in your hearts?
5 For whether is easier, to say, Thy sins be forgiven thee; or to say, Arise, and walk?
6 But that ye may know that the Son of man hath power on earth to forgive sins, (then saith he to the sick of the palsy,) Arise, take up thy bed, and go unto thine house.
7 And he arose, and departed to his house.
8 But when the multitudes saw it, they marvelled, and glorified God, which had given such power unto men.
22 و اینک یکی از روسای کنیسه به نام یایروس آمد. و چون او را دید به پای او افتاد
23 و بسیار به او التماس کرد و گفت: دختر کوچکم در حال مرگ است. و او زندگی خواهد کرد
24 و عیسی با او رفت.
35 …در حالی که او هنوز صحبت می کرد، شخصی از خانه رئیس کنیسه آمد و گفت: دخترت مرده است، چرا استاد را بیش از این اذیت می کنی؟
36 عیسی به محض شنیدن سخنی که گفته شد، به رئیس کنیسه گفت: نترس، فقط ایمان بیاور.
37 و به هیچ کس اجازه نداد جز پطرس و یعقوب و یوحنا برادر یعقوب او را دنبال کند.
38 و به خانه رئیس کنیسه آمد و غوغا و گریه و زاری شدید را دید.
39 و چون وارد شد، به آنها گفت: چرا این غوغا می کنید و می گریید؟ دختر نمرده است، اما خوابیده است.
40 و او را به تمسخر می خندیدند. اما چون همه را بیرون کرد، پدر و مادر دختر و کسانی که با او بودند را گرفت و به جایی که دختر خوابیده بود وارد شد.
41 و او دست دختر را گرفت و به او گفت: تالیثا کومی. که تعبیر می شود، دختر، به تو می گویم برخیز.
42 و بلافاصله دختر برخاست و راه افتاد. زیرا او دوازده ساله بود. و با حیرت بزرگی متحیر شدند.
22 And, behold, there cometh one of the rulers of the synagogue, Jairus by name; and when he saw him, he fell at his feet,
23 And besought him greatly, saying, My little daughter lieth at the point of death: I pray thee, come and lay thy hands on her, that she may be healed; and she shall live.
24 And Jesus went with him;
35 …there came from the ruler of the synagogue’s house certain which said, Thy daughter is dead: why troublest thou the Master any further?
36 As soon as Jesus heard the word that was spoken, he saith unto the ruler of the synagogue, Be not afraid, only believe.
38 And he cometh to the house of the ruler of the synagogue, and seeth the tumult, and them that wept and wailed greatly.
39 And when he was come in, he saith unto them, Why make ye this ado, and weep? the damsel is not dead, but sleepeth.
40 And they laughed him to scorn. But when he had put them all out, he taketh the father and the mother of the damsel, and them that were with him, and entereth in where the damsel was lying.
41 And he took the damsel by the hand, and said unto her, Talitha cumi; which is, being interpreted, Damsel, I say unto thee, arise.
42 And straightway the damsel arose, and walked; for she was of the age of twelve years. And they were astonished with a great astonishment.
27 گوسفندان من صدای مرا میشنوند و من آنها را میشناسم و آنها از من پیروی میکنند.
28 و من به آنها حیات جاودان میدهم و هرگز هلاک نخواهند شد و هیچکس آنها را از دست من نخواهد گرفت.
29 پدر من که آنها را به من داده است، از همه بزرگتر است و هیچکس نمیتواند آنها را از دست پدر من بگیرد.
27 My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me:
28 And I give unto them eternal life; and they shall never perish, neither shall any man pluck them out of my hand.
29 My Father, which gave them me, is greater than all; and no man is able to pluck them out of my Father’s hand.
27 و عیسی با شاگردانش به شهرهای قیصریه فیلیپی رفت و در راه از شاگردان خود پرسید و گفت: مردم می گویند که من کیستم؟
28 آنها پاسخ دادند: یحیی تعمید دهنده. اما برخی می گویند: الیاس. و دیگران یکی از پیامبران.
29 و او به آنها گفت، اما شما می گویید که من کیستم؟ و پطرس پاسخ داد و به او گفت: تو مسیح هستی.
30 و ایشان را قدغن فرمود که از او به کسی چیزی نگویند.
31 و او شروع به تعلیم به آنها کرد که پسر انسان باید رنجهای بسیار ببرد و از مشایخ و سران کاهنان و علما طرد شود و کشته شود و پس از سه روز برخیزد.
27 And Jesus went out, and his disciples, into the towns of Cæsarea Philippi:
29 And he saith unto them, … whom say ye that I am? And Peter answereth and saith unto him, Thou art the Christ.
30 And he charged them that they should tell no man of him.
31 And he began to teach them, that the Son of man must suffer many things, and be rejected of the elders, and of the chief priests, and scribes, and be killed, and after three days rise again.
1 چون صبح شد، همهٔ رؤسای کهنه و مشایخ قوم بر ضد عیسی شورا کردند که او را بکشند.
2 و پس از بستن او، او را بردند،
35 و مصلوبش کردند.
51 که ناگاه پردهٔ معبد از بالا تا پایین دو پاره شد و زمین لرزید و سنگها شکافته شدند.
52 و قبرها گشوده شدند و بسیاری از بدنهای مقدسین که خفته بودند برخاستند.
53 ... و بر بسیاری ظاهر شدند.
54 چون یوزباشی و کسانی که با او بودند و عیسی را تماشا میکردند، زلزله و آنچه را که واقع شده بود دیدند، بسیار ترسیدند و گفتند: به راستی که او پسر خدا بود.
1 When the morning was come, all the chief priests and elders of the people took counsel against Jesus to put him to death:
2 And when they had bound him, they led him away,
35 And they crucified him.
51 And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent;
52 And the graves were opened; and many bodies of the saints which slept arose,
53 …and appeared unto many.
54 Now when the centurion, and they that were with him, watching Jesus, saw the earthquake, and those things that were done, they feared greatly, saying, Truly this was the Son of God.
1 در پایان روز سبت، هنگام طلوع فجر، مریم مجدلیه و مریم دیگر برای دیدن مقبره آمدند.
2 ناگاه زلزله بزرگی رخ داد، زیرا فرشته خداوند از آسمان نازل شد و آمد و سنگ را از در به کناری غلطاند و بر آن نشست.
3 چهرهاش چون برق میدرخشید و جامهاش چون برف سفید بود.
5 فرشته در جواب زنان گفت: نترسید، زیرا میدانم که شما به دنبال عیسی مصلوب هستید.
6 او اینجا نیست، زیرا همانطور که گفته بود، برخاسته است.
9 و چون میرفتند تا شاگردانش را خبر دهند، ناگاه عیسی بدیشان برخورده، گفت: سلام بر
1 In the end of the sabbath, as it began to dawn toward the first day of the week, came Mary Magdalene and the other Mary to see the sepulchre.
2 And, behold, there was a great earthquake: for the angel of the Lord descended from heaven, and came and rolled back the stone from the door, and sat upon it.
3 His countenance was like lightning, and his raiment white as snow:
5 And the angel answered and said unto the women, Fear not ye: for I know that ye seek Jesus, which was crucified.
6 He is not here: for he is risen, as he said.
9 And as they went to tell his disciples, behold, Jesus met them, saying, All hail. And they came and held him by the feet, and worshipped him.
46 و به آنها گفت: این گونه نوشته شده است و چنین است که مسیح باید رنج بکشد و در روز سوم از مردگان برخیزد.
48 و شما شاهدان این چیزها هستید.
50 و ایشان را تا بیت عنیا بیرون برد و دستان خود را بلند کرده، برکت داد.
51 و این واقع شد، در حالی که او آنها را برکت می داد، از آنها جدا شد و به آسمان برده شد.
52 و او را پرستش کردند و با شادی فراوان به اورشلیم بازگشتند.
53 و پیوسته در معبد بودند و خدا را ستایش و برکت می گفتند. آمین
46 And said unto them, Thus it is written, and thus it behoved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day:
48 And ye are witnesses of these things.
50 And he led them out as far as to Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them.
51 And it came to pass, while he blessed them, he was parted from them, and carried up into heaven.
52 And they worshipped him, and returned to Jerusalem with great joy:
53 And were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
مسیح. تجلی الهی خدا، که به جسم میآید تا خطای مجسم را نابود کند.
Christ. The divine manifestation of God, which comes to the flesh to destroy incarnate error.
این گفتهی استاد ما، "من و پدرم یکی هستیم"، او را از الهیات مدرسیِ خاخامها جدا میکرد. درک بهتر او از خدا، سرزنشی برای آنها بود. او فقط یک ذهن را میشناخت و ادعایی نسبت به دیگری نداشت. او میدانست که نفس، ذهن است نه بدن و ماده، گناه و شر، ذهن نیستند؛ و درک او از این علم الهی، نفرینهای آن دوران را برایش به ارمغان آورد.
That saying of our Master, "I and my Father are one," separated him from the scholastic theology of the rabbis. His better understanding of God was a rebuke to them. He knew of but one Mind and laid no claim to any other. He knew that the Ego was Mind instead of body and that matter, sin, and evil were not Mind; and his understanding of this divine Science brought upon him the anathemas of the age.
اولین اصل ایمانی که استاد ما به شاگردانش مطرح کرد، شفا بود و او ایمان خود را با اعمالش ثابت میکرد. مسیحیان باستان شفادهنده بودند. چرا این عنصر مسیحیت از بین رفته است؟ زیرا نظامهای دینی ما کم و بیش تحت سلطه نظامهای پزشکی ما هستند. اولین بتپرستی، ایمان به ماده بود. مکاتب، ایمان به مواد مخدر را به جای ایمان به الوهیت، مد روز کردهاند. با اعتماد به ماده برای از بین بردن ناهماهنگی خود، سلامت و هماهنگی قربانی شدهاند. چنین نظامهایی از سرزندگی قدرت معنوی که به وسیله آن حس مادی خادم علم میشود و دین مسیحگونه میشود، بیبهرهاند.
Our Master's first article of faith propounded to his students was healing, and he proved his faith by his works. The ancient Christians were healers. Why has this element of Christianity been lost? Because our systems of religion are governed more or less by our systems of medicine. The first idolatry was faith in matter. The schools have rendered faith in drugs the fashion, rather than faith in Deity. By trusting matter to destroy its own discord, health and harmony have been sacrificed. Such systems are barren of the vitality of spiritual power, by which material sense is made the servant of Science and religion becomes Christlike.
الهیات علوم مسیحی شامل شفای بیماران است.
The theology of Christian Science includes healing the sick.
دیدگاههای متضاد و نادرست مردم، فرزندی مسیح با خدا را از حس آنها پنهان میکرد. آنها نمیتوانستند وجود معنوی او را تشخیص دهند. ذهنهای نفسانی آنها با آن دشمنی میکرد. افکار آنها پر از خطای فانی بود، به جای ایده معنوی خدا که توسط مسیح عیسی ارائه شده بود. ما شباهت خدا را از طریق گناه از دست میدهیم، که حس معنوی حقیقت را مبهم میکند؛ و ما این شباهت را تنها زمانی درک میکنیم که گناه را مطیع کنیم و میراث انسان، آزادی فرزندان خدا را اثبات کنیم.
منشأ و درک معنوی عیسی به او این امکان را داد تا حقایق هستی را نشان دهد - تا به طور غیرقابل انکار ثابت کند که چگونه حقیقت معنوی، خطای مادی را از بین میبرد، بیماری را شفا میدهد و بر مرگ غلبه میکند.
The opposite and false views of the people hid from their sense Christ's sonship with God. They could not discern his spiritual existence. Their carnal minds were at enmity with it. Their thoughts were filled with mortal error, instead of with God's spiritual idea as presented by Christ Jesus. The likeness of God we lose sight of through sin, which beclouds the spiritual sense of Truth; and we realize this likeness only when we subdue sin and prove man's heritage, the liberty of the sons of God.
Jesus' spiritual origin and understanding enabled him to demonstrate the facts of being, — to prove irrefutably how spiritual Truth destroys material error, heals sickness, and overcomes death.
به دختر رئیس کنیسه، که او را مرده مینامیدند، اما او دربارهاش گفت: "او نمرده، بلکه خوابیده است"، او به سادگی گفت: "ای دختر، به تو میگویم برخیز!"
To the synagogue ruler's daughter, whom they called dead but of whom he said, "she is not dead, but sleepeth," he simply said, "Damsel, I say unto thee, arise!"
"این حیات جاودان است" عیسی میگوید - هست، نخواهد بود؛ و سپس حیات جاودان را به عنوان شناخت فعلی از پدرش و خودش تعریف میکند - شناخت عشق، حقیقت و حیات. "این حیات جاودان است که تو را، خدای یگانه حقیقی، و عیسی مسیح را که فرستادهای، بشناسند." کتاب مقدس میگوید: "انسان نه تنها به نان زیست میکند، بلکه به هر کلمهای که از دهان خدا صادر میشود" که نشان میدهد حقیقت، حیات واقعی انسان است؛ اما بشر به عملی کردن این آموزه اعتراض دارد.
هر آزمونی که در ایمان ما به خدا پیش میآید، ما را قویتر میکند.
"This is life eternal," says Jesus, — is, not shall be; and then he defines everlasting life as a present knowledge of his Father and of himself, — the knowledge of Love, Truth, and Life. "This is life eternal, that they might know Thee, the only true God, and Jesus Christ, whom Thou hast sent." The Scriptures say, "Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God," showing that Truth is the actual life of man; but mankind objects to making this teaching practical.
Every trial of our faith in God makes us stronger.
مظهر فروتن نیکی، والاترین مربی و دوست انسان، تنها با خدا به سرنوشت زمینی خود رسید. هیچ چشمی برای ترحم و هیچ دستی برای نجات وجود نداشت. این نگهبان وفادار خدا که در بالاترین مقام قدرت، رها شده از سوی همه کسانی بود که او به او برکت داده بود، و با بزرگترین امانت آسمانی به او سپرده شده بود، آماده بود تا با تجدید روح بیکران دگرگون شود. او باید ثابت میکرد که مسیح تابع شرایط مادی نیست، بلکه فراتر از دسترس خشم انسانی است و قادر است از طریق حقیقت، زندگی و عشق بر گناه، بیماری، مرگ و گور پیروز شود.
The meek demonstrator of good, the highest instructor and friend of man, met his earthly fate alone with God. No human eye was there to pity, no arm to save. Forsaken by all whom he had blessed, this faithful sentinel of God at the highest post of power, charged with the grandest trust of heaven, was ready to be transformed by the renewing of the infinite Spirit. He was to prove that the Christ is not subject to material conditions, but is above the reach of human wrath, and is able, through Truth, Life, and Love, to triumph over sin, sickness, death, and the grave.
عیسی پیش از آنکه علم مسیحی فهمیده شود، پذیرش آن را پیشبینی کرد، اما این پیشگویی مانع او نشد. او مأموریت الهی خود را انجام داد و سپس در دست راست پدر نشست.
Jesus foresaw the reception Christian Science would have before it was understood, but this foreknowledge hindered him not. He fulfilled his God-mission, and then sat down at the right hand of the Father.
کار سه روزه او در مقبره، مهر ابدیت را بر زمان زد. او ثابت کرد که زندگی جاودانه و عشق استاد نفرت است.
دیوارهای سنگی در مسیر وجود داشت و باید سنگی بزرگ از دهانه غار غلتانده میشد؛ اما عیسی بر هر مانع مادی غلبه کرد، بر هر قانون ماده غلبه کرد و از آرامگاه تاریک خود بیرون آمد، در حالی که تاج شکوه یک موفقیت والا، یک پیروزی ابدی را بر سر داشت.
استاد ما به طور کامل و نهایی علم الهی را در پیروزی خود بر مرگ و قبر نشان داد. عمل عیسی برای روشنگری انسانها و برای نجات تمام جهان از گناه، بیماری و مرگ بود.
His three days' work in the sepulchre set the seal of eternity on time. He proved Life to be deathless and Love to be the master of hate.
There were rock-ribbed walls in the way, and a great stone must be rolled from the cave's mouth; but Jesus vanquished every material obstacle, overcame every law of matter, and stepped forth from his gloomy resting-place, crowned with the glory of a sublime success, an everlasting victory.
Our Master fully and finally demonstrated divine Science in his victory over death and the grave. Jesus' deed was for the enlightenment of men and for the salvation of the whole world from sin, sickness, and death.
او با عظمت زندگی انسانی خود، حیات الهی را به نمایش گذاشت. از دامنه محبت خالص خود، عشق را تعریف کرد. با وفور حقیقت، خطا را از میان برداشت. جهان، عدالت او را تصدیق نکرد و آن را ندید؛ اما زمین، هماهنگیای را که الگوی جلالیافتهاش معرفی کرده بود، دریافت کرد.
Through the magnitude of his human life, he demonstrated the divine Life. Out of the amplitude of his pure affection, he defined Love. With the affluence of Truth, he vanquished error. The world acknowledged not his righteousness, seeing it not; but earth received the harmony his glorified example introduced.
عیسی که تا حدودی به شکل انسان بود (یعنی، همانطور که از دیدگاه فانی به نظر میرسید)، از یک مادر انسانی متولد شد و واسطه بین روح و جسم، بین حقیقت و خطا بود. او با توضیح و نشان دادن راه علم الهی، راه نجات برای همه کسانی شد که کلام او را پذیرفتند. فانیان میتوانند از او بیاموزند که چگونه از شر فرار کنند. انسان واقعی که توسط علم به خالق خود پیوند خورده است، تنها باید از گناه روی برگرداند و از خودخواهی فانی دست بکشد تا مسیح، انسان واقعی و رابطه او با خدا را بیابد و فرزندی الهی را تشخیص دهد.
Wearing in part a human form (that is, as it seemed to mortal view), being conceived by a human mother, Jesus was the mediator between Spirit and the flesh, between Truth and error. Explaining and demonstrating the way of divine Science, he became the way of salvation to all who accepted his word. From him mortals may learn how to escape from evil. The real man being linked by Science to his Maker, mortals need only turn from sin and lose sight of mortal selfhood to find Christ, the real man and his relation to God, and to recognize the divine sonship.
در کولسیان (3 : 4) پولس مینویسد: "هنگامی که مسیح، که زندگی ماست، ظاهر شود، شما نیز با او در جلال ظاهر خواهید شد." هنگامی که هستی معنوی در تمام کمال، تداوم و قدرتش درک شود، آنگاه انسان در تصویر خدا یافت خواهد شد. معنای مطلق سخنان رسولان این است: آنگاه انسان در شباهت او، کامل مانند پدر، فناناپذیر در زندگی، "پنهان با مسیح در خدا" - با حقیقت در عشق الهی، جایی که حس انسانی انسان را ندیده است، یافت خواهد شد.
In Colossians (iii. 4) Paul writes: "When Christ, who is our life, shall appear [be manifested], then shall ye also appear [be manifested] with him in glory." When spiritual being is understood in all its perfection, continuity, and might, then shall man be found in God's image. The absolute meaning of the apostolic words is this: Then shall man be found, in His likeness, perfect as the Father, indestructible in Life, "hid with Christ in God," — with Truth in divine Love, where human sense hath not seen man.
وقتی راه علم مسیحی را یاد بگیریم و وجود معنوی انسان را بشناسیم، خلقت خدا را خواهیم دید و درک خواهیم کرد - همه شکوه زمین و آسمان و انسان.
When we learn the way in Christian Science and recognize man's spiritual being, we shall behold and understand God's creation, — all the glories of earth and heaven and man.
وظایف روزانه
توسط مری بیکر ادی
نماز روزانه
وظیفه هر عضو این کلیسا است که هر روز نماز بخواند: "پادشاهی تو آمده است" بگذارید سلطنت حقیقت ، زندگی و عشق الهی در من تثبیت شود و همه گناهان من را از بین ببرد. و ممکن است کلام تو محبتهای همه بشریت را غنی کند ، و بر آنها حکومت کند!
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 4
قانونی برای انگیزه ها و اعمال
نه خصومت و نه دلبستگی شخصی نباید انگیزه ها یا اعمال اعضای کلیسای مادر را تحریک کند. در علم ، عشق الهی به تنهایی بر بشر حکومت می کند. و یک دانشمند مسیحی امکانات شیرین عشق را ، در سرزنش گناه ، برادری واقعی ، خیرخواهی و گذشت ، منعکس می کند. اعضای این کلیسا باید روزانه تماشا کنند و دعا کنند تا از شر هر گونه شر ، از پیشگویی ، قضاوت ، محکومیت ، مشاوره ، تأثیرگذاری یا تأثیرگذاری اشتباه خلاص شوند.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 1
هشدار به وظیفه
این وظیفه هر عضو این کلیسا است که روزانه از خود در برابر پیشنهادات ذهنی تهاجمی دفاع کند و فراموش نشود و وظیفه خود را در قبال خدا ، رهبر خود و بشر فراموش نکند. با کارهای او قضاوت خواهد شد ، - و توجیه یا محکوم خواهد شد.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 6