یکشنبه، نوامبر 26، 2026
برای هیچچیز نگران نباشید، بلکه در هر مورد، با دعا و تضرع و شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا عرضه دارید.۔
“Be careful for nothing; but in every thing by prayer and supplication with thanksgiving let your requests be made known unto God.”
1 پس ای برادران من که بسیار محبوب و آرزومندند، شادی و تاج من، پس ای محبوب عزیز من در خداوند پایدار باشید.
4 همیشه در خداوند شاد باشید و باز هم می گویم شاد باشید.
5 میانهروی شما بر همگان آشکار گردد. خداوند نزدیک است.
7 و صلح خدا که از هر عقل فراتر است، قلبها و ذهنهای شما را به واسطه مسیح عیسی حفظ خواهد کرد.
9 چیزهایی را که در من آموختید و دریافتید و شنیدید و دیدید، انجام دهید و خدای سلامت با شما خواهد بود.
11 آموختهام که در هر وضعیتی که هستم، به همان قانع باشم.
19 خدا تمام نیازهای شما را، مطابق با ثروت پرجلال خود در مسیح عیسی، برطرف خواهد کرد.
20 حال، خدا و پدر ما را تا ابدالآباد جلال باد. آمین.
1. Stand fast in the Lord, my dearly beloved.
4. Rejoice in the Lord alway: and again I say, Rejoice.
5. Let your moderation be known unto all men. The Lord is at hand.
7. And the peace of God, which passeth all understanding, shall keep your hearts and minds through Christ Jesus.
9. Those things, which ye have both learned, and received, and heard, and seen in me, do: and the God of peace shall be with you.
11. I have learned, in whatsoever state I am, therewith to be content.
19. God shall supply all your need according to his riches in glory by Christ Jesus.
20. Now unto God and our Father be glory for ever and ever. Amen.
د درس خطبه
7 از روح تو به کجا بروم؟ یا از حضور تو به کجا بگریزم؟
8 اگر به بهشت بالا رفتم، تو آنجا هستی، اگر بسترم را در جهنم بچینم، اینک تو آنجایی.
9 اگر بالهای صبح را بگیرم و در اقصی نقاط دریا ساکن شوم.
10 در آنجا هم دست تو مرا خواهد برد و دست راست تو مرا خواهد گرفت.
7 Whither shall I go from thy spirit? or whither shall I flee from thy presence?
8 If I ascend up into heaven, thou art there: if I make my bed in hell, behold, thou art there.
9 If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea;
10 Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me.
1 اکنون در روزهایی که قضات حکم می کردند ، قحطی در این کشور اتفاق افتاد. و مردی از بیت لحم یهودا برای زندگی در کشور موآب و همسرش و دو پسرش رفت.
2 و نام آن مرد الیملیک ، و نام همسرش نائومی ، و نام دو پسرش ماهلون و شلیون بود ،
3 و شوهر الیملك نائومی درگذشت و او و دو پسرش باقی ماندند.
4 و آنها را زنان زنان موآب گرفتند. نام یکی اورپا و نام دیگری روت بود: و حدود ده سال در آنجا ساکن شدند.
5 و ماهلون و چیلیون نیز هر دو درگذشتند. و زن از دو پسرش و شوهرش مانده بود.
6 سپس با عروسهای خود برخاست تا از سرزمین موآب برگردد ، زیرا در کشور موآب شنیده بود که چگونه خداوند در دادن نان به قوم خود دیدار کرده است.
8 نائومی به دو عروس خود گفت: برو ، هرکدام را به خانه مادرش برگردان: خداوند با تو مهربانی می کند ، همانطور که با مردگان و با من رفتار کردی.
14 ... و اورپا مادرشوهر خود را بوسید. اما روت به او چسبید.
16 و روت گفت: به من التماس کن که تو را رها نکنم و از دنبال کردنت برنگردم ، زیرا که به کجا خواهی رفت ، من خواهم رفت. و هر کجا که اقامت کنی ، من اقامت خواهم کرد: قوم تو قوم من و خدای تو خدای من خواهند بود.
19 پس آن دو رفتند تا به بیتلحم رسیدند. و چون به بیتلحم وارد شدند، تمام شهر به خاطر آنان به جنبوجوش درآمد و گفتند: آیا این نُعومی است؟
1 And a certain man of Beth-lehem-judah went to sojourn in the country of Moab, he, and his wife, and his two sons.
2 And the name of the man was Elimelech, and the name of his wife Naomi, and the name of his two sons Mahlon and Chilion,
3 And Elimelech Naomi’s husband died; and she was left, and her two sons.
4 And they took them wives of the women of Moab; the name of the one was Orpah, and the name of the other Ruth:
5 And Mahlon and Chilion died also both of them; and the woman was left of her two sons and her husband.
8 And Naomi said unto her two daughters in law, Go, return each to her mother’s house: the Lord deal kindly with you, as ye have dealt with the dead, and with me.
14 …and Orpah kissed her mother in law; but Ruth clave unto her.
16 And Ruth said, Intreat me not to leave thee, or to return from following after thee: for whither thou goest, I will go; and where thou lodgest, I will lodge: thy people shall be my people, and thy God my God:
19 So they two went until they came to Beth-lehem. And it came to pass, when they were come to Beth-lehem, that all the city was moved about them, and they said, Is this Naomi?
1 و نائومی خویشاوندی از شوهرش ، مردی توانا و ثروتمند ، از خانواده الیملک داشت. و نام او بواز بود.
2 روت موآبیس به نائومی گفت: بگذارید اکنون به مزرعه بروم و در پی او که در فضل او فضل خواهم یافت ، ذرت جمع کنم.
8 سپس بوعاز به روت گفت ، دخترم نمی شنوی؟ در مزارع دیگری جمع نکنید ، و از اینجا نروید ، اما در اینجا با دوشیزگان من سریع بمانید:
10 سپس او روی صورت خود افتاد ، و به زمین خم شد و به او گفت ، چرا من در چشم تو لطف یافتم ، که تو مرا شناخت کنی ، زیرا من غریب هستم؟
11 و بواز جواب داد و به او گفت: تمام آنچه را که از هنگام مرگ شوهرت با مادر شوهرت انجام داده ای ، کاملاً به من نشان داده شده است. و چگونه پدر و مادرت و سرزمین تولدت را ترک کرده ای ، و به مردمی می آیی که تاکنون نمی شناختی.
12 خداوند کار تو را جبران می کند و پاداش کامل خداوند ، خدای اسرائیل ، به تو می رسد که به بالهای او اعتماد داری.
1 And Naomi had a kinsman of her husband’s, a mighty man of wealth, of the family of Elimelech; and his name was Boaz.
2 And Ruth the Moabitess said unto Naomi, Let me now go to the field, and glean ears of corn after him in whose sight I shall find grace. And she said unto her, Go, my daughter.
8 Then said Boaz unto Ruth, … Go not to glean in another field, neither go from hence, but abide here fast by my maidens:
10 Then she fell on her face, … and said unto him, Why have I found grace in thine eyes,
11 And Boaz answered and said unto her, It hath fully been shewed me, all that thou hast done unto thy mother in law since the death of thine husband:
12 The Lord recompense thy work, and a full reward be given thee of the Lord God of Israel, under whose wings thou art come to trust.
13 پس بوعز روت را گرفت و او همسرش شد و چون نزد او رفت، خداوند او را باردار کرد و پسری به دنیا آورد.
17 ...و نام او را عوبید نهادند؛ او پدر یسی و پدر داوود است.
13 So Boaz took Ruth, and she was his wife: and when he went in unto her, the Lord gave her conception, and she bare a son.
17 …and they called his name Obed: he is the father of Jesse, the father of David.
7 خداوند تو را از هر بدی حفظ خواهد کرد؛ او جان تو را نگاه خواهد داشت.
8 خداوند رفتن و آمدن تو را، از اکنون و تا ابدالآباد، محافظت خواهد کرد.
7 The Lord shall preserve thee from all evil: he shall preserve thy soul.
8 The Lord shall preserve thy going out and thy coming in from this time forth, and even for evermore.
14 و عیسی با قدرت روح به جلیل بازگشت:
14 And Jesus returned in the power of the Spirit into Galilee:
22 و او به شاگردان خود گفت: بنابراین به شما می گویم: به زندگی خود فکر نکنید که چه خواهید خورد. نه برای بدن، چه بپوشید.
23 جان بیش از گوشت است و بدن از لباس.
24 کلاغ ها را در نظر بگیرید، زیرا نه می کارند و نه درو می کنند. که نه انبار دارند و نه انبار. و خدا به آنها غذا می دهد. شما چقدر بهتر از پرندگان هستید؟
28 اگر خدا علفها را که امروز در مزرعه است و فردا در تنور میاندازند، چنین میپوشاند. ای کم ایمانان چقدر بیشتر شما را می پوشاند؟
29 و نطلبید که چه بخورید، یا آنچه می نوشید، شک نکنید.
30 زیرا امتهای جهان در پی همه این چیزها هستند و پدر شما می داند که شما به این چیزها نیاز دارید.
31 بلکه بیشتر به دنبال ملکوت خدا باشید. و همه این چیزها به شما اضافه خواهد شد.
32 ای گلهٔ کوچک، ترسان مباشید؛ زیرا پدرتان خشنود است که پادشاهی را به شما عطا کند.
22 And he said unto his disciples, Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat; neither for the body, what ye shall put on.
23 The life is more than meat, and the body is more than raiment.
29 …seek not ye what ye shall eat, or what ye shall drink, neither be ye of doubtful mind.
30 For all these things do the nations of the world seek after: and your Father knoweth that ye have need of these things.
31 But rather seek ye the kingdom of God; and all these things shall be added unto you.
32 Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom.
عشق الهی همواره پاسخگوی تمامی نیازهای بشری بوده و خواهد بود. تصور اینکه عیسی قدرت الهیِ شفا را تنها برای گروهی برگزیده یا در دورهای محدود به کار گرفته است، نادرست است؛ چرا که عشق الهی برای تمام بشریت و در هر لحظه، سرچشمهی تمامی خیرات است.
از منظر عشق، معجزهی فیض، دیگر معجزه محسوب نمیشود. عیسی ناتوانیِ ساحتِ جسمانی و در مقابل، تواناییِ بیکرانِ روح را آشکار ساخت؛ و بدینسان به ادراکِ خطاکارِ بشری یاری رساند تا از باورهای نادرستِ خویش بگریزد و در علم الهی پناه و ایمنی جوید.
Divine Love always has met and always will meet every human need. It is not well to imagine that Jesus demonstrated the divine power to heal only for a select number or for a limited period of time, since to all mankind and in every hour, divine Love supplies all good.
The miracle of grace is no miracle to Love. Jesus demonstrated the inability of corporeality, as well as the infinite ability of Spirit, thus helping erring human sense to flee from its own convictions and seek safety in divine Science.
تجربیات تلخِ باور به حیاتِ موهومِ ماده، و همچنین سرخوردگیها و رنجهای بیپایانمان، ما را همچون کودکانی خسته به آغوش محبّت الهی سوق میدهند. آنگاه در پرتو علم الهی، شناختِ حیات را آغاز میکنیم. بدون طی کردنِ این فرایندِ جدا شدن از دلبستگیهای پیشین، آیا میتوان با جستوجو به شناختِ خداوند دست یافت؟
The sharp experiences of belief in the supposititious life of matter, as well as our disappointments and ceaseless woes, turn us like tired children to the arms of divine Love. Then we begin to learn Life in divine Science. Without this process of weaning, "Canst thou by searching find out God?"
آن قلبِ رنجدیده و دردمند، به غذایِ شایستهی خود نیازمند است؛ همچون آرامش، شکیبایی در سختیها، و درکی گرانبها از محبت و مهربانیِ آن پدرِ عزیز.
The poor suffering heart needs its rightful nutriment, such as peace, patience in tribulation, and a priceless sense of the dear Father's loving-kindness.
این است آموزهی کریستین ساینس : اینکه محبّت الهی نمیتواند از تجلّی یا متعلَّقِ خود محروم بماند؛ اینکه شادی نمیتواند به اندوه بدل شود، چرا که اندوه، سرورِ شادی نیست؛ اینکه خیر هرگز نمیتواند شرّ بیافریند؛ و اینکه مادّه هرگز قادر به پدید آوردنِ ذهن نیست، و زندگی نیز به مرگ نمیانجامد.
This is the doctrine of Christian Science: that divine Love cannot be deprived of its manifestation, or object; that joy cannot be turned into sorrow, for sorrow is not the master of joy; that good can never produce evil; that matter can never produce mind nor life result in death.
عشق الهامبخش است، روشن میسازد، تعیینگر است و راه را نشان میدهد. انگیزههای درست به اندیشه بال میبخشند و به گفتار و کردار، نیرو و آزادی میدهند. عشق، کاهنهٔ محرابِ حقیقت است. صبورانه منتظر بمانید تا عشقِ الهی بر آبهای ذهنِ فانی جاری شود و مفهومی کامل پدید آورد. صبر باید کار خود را به کمال رساند.
Love inspires, illumines, designates, and leads the way. Right motives give pinions to thought, and strength and freedom to speech and action. Love is priestess at the altar of Truth. Wait patiently for divine Love to move upon the waters of mortal mind, and form the perfect concept. Patience must "have her perfect work."
...هیچجایی نیست که نور خداوند در آن دیده نشود، چرا که حقیقت، حیات و عشق، پهنهی بیکران را پر کردهاند و همواره حاضرند.
…there is no place where God's light is not seen, since Truth, Life, and Love fill immensity and are ever-present.
بیایید این باور را که انسان از خداوند جداست از خود دور کنیم و تنها از اصل الهی، یعنی حیات و عشق پیروی نماییم. این، نقطه آغازینِ بزرگ برای هرگونه رشد معنویِ حقیقی است.
Let us rid ourselves of the belief that man is separated from God, and obey only the divine Principle, Life and Love. Here is the great point of departure for all true spiritual growth.
انسانِ روحانی، تصویر یا ایدهی خداوند است؛ ایدهای که نه میتواند از میان برود و نه از اصلِ الهیِ خود جدا شود. هنگامی که شواهدِ پیشِ رویِ حواسِ مادی جای خود را به حسِ روحانی دادند، آن رسول اعلام کرد که هیچچیز نمیتواند او را از خداوند — و از آن درکِ دلپذیر و حضورِ حیات و حقیقت — جدا سازد.
Spiritual man is the image or idea of God, an idea which cannot be lost nor separated from its divine Principle. When the evidence before the material senses yielded to spiritual sense, the apostle declared that nothing could alienate him from God, from the sweet sense and presence of Life and Truth.
آیا واقعاً قدردان خوبیهایی هستیم که تاکنون دریافت کردهایم؟ آنگاه از نعمتهایی که داریم بهرهمند خواهیم شد و بنابراین شایسته دریافت بیشتر خواهیم بود. سپاسگزاری چیزی فراتر از ابراز کلامی شکرگزاری است. عمل، سپاسگزاری را بیش از گفتار نشان میدهد.
اگر نسبت به زندگی، حقیقت و عشق ناسپاس باشیم، اما در عوض برای همه نعمتها از خدا تشکر کنیم، ریاکار هستیم و سرزنش شدیدی را که استادمان در مورد ریاکاران بیان میکند، متحمل میشویم. در چنین حالتی، تنها دعای قابل قبول، گذاشتن انگشت بر لب و یادآوری نعمتهایمان است. در حالی که قلب از حقیقت و عشق الهی دور است، نمیتوانیم ناسپاسی زندگیهای بیثمر را پنهان کنیم.
آنچه بیش از همه به آن نیاز داریم، دعای اشتیاق پرشور برای رشد در فیض است که در صبر، فروتنی، عشق و اعمال نیک ابراز میشود. پیروی از فرامین استادمان و پیروی از الگوی او، دین واقعی ما به اوست و تنها گواه شایسته قدردانی ما از همه کارهایی است که او انجام داده است.
Are we really grateful for the good already received? Then we shall avail ourselves of the blessings we have, and thus be fitted to receive more. Gratitude is much more than a verbal expression of thanks. Action expresses more gratitude than speech.
If we are ungrateful for Life, Truth, and Love, and yet return thanks to God for all blessings, we are insincere and incur the sharp censure our Master pronounces on hypocrites. In such a case, the only acceptable prayer is to put the finger on the lips and remember our blessings. While the heart is far from divine Truth and Love, we cannot conceal the ingratitude of barren lives.
What we most need is the prayer of fervent desire for growth in grace, expressed in patience, meekness, love, and good deeds. To keep the commandments of our Master and follow his example, is our proper debt to him and the only worthy evidence of our gratitude for all that he has done.
تلاشِ همیشگی برای آنکه پیوسته نیک باشیم، دعایی بیوقفه است. انگیزههای این تلاش در برکاتِ حاصل از آن آشکار میشوند؛ برکاتی که حتی اگر با کلماتِ شنیدنی بیان نشوند، گواهی بر شایستگیِ ما برای بهرهمندی از عشق هستند.
The habitual struggle to be always good is unceasing prayer. Its motives are made manifest in the blessings they bring, — blessings which, even if not acknowledged in audible words, attest our worthiness to be partakers of Love.
تأثیرات کریستین ساینس بیش از آنکه دیده شوند، احساس میشوند. این همان صدای آرام و خفیف حقیقت است که خود را ابراز میکند. ما یا از این پیام روی برمیگردانیم، و یا به آن گوش میسپاریم و به مراتب بالاتری صعود میکنیم. تمایل به اینکه همچون کودکی خردسال شویم و کهنهها را به سودِ تازهها رها کنیم، ذهن را پذیرای اندیشههای متعالیتر میسازد. خرسندی از ترکِ نشانههای نادرست و شادمانی از محو شدنِ آنها — این نگرش به تحققِ هماهنگیِ غایی شتاب میبخشد. پالایشِ حواس و خود، گواهی بر پیشرفت است. "خوشا به حال پاکدلان، زیرا آنان خدا را خواهند دید."
The effects of Christian Science are not so much seen as felt. It is the "still, small voice" of Truth uttering itself. We are either turning away from this utterance, or we are listening to it and going up higher. Willingness to become as a little child and to leave the old for the new, renders thought receptive of the advanced idea. Gladness to leave the false landmarks and joy to see them disappear, — this disposition helps to precipitate the ultimate harmony. The purification of sense and self is a proof of progress. "Blessed are the pure in heart: for they shall see God."
سنت پل میگوید: "با ترس و لرز، در پی رستگاری خویش باشید." عیسی فرمود: "ای گلهٔ کوچک، مترسید؛ زیرا پدرتان خشنود است که پادشاهی را به شما عطا کند." این حقیقت، همان کریستین ساینس است.
St. Paul says, "Work out your own salvation with fear and trembling:" Jesus said, "Fear not, little flock; for it is your Father's good pleasure to give you the kingdom." This truth is Christian Science.
وظایف روزانه
توسط مری بیکر ادی
نماز روزانه
وظیفه هر عضو این کلیسا است که هر روز نماز بخواند: "پادشاهی تو آمده است" بگذارید سلطنت حقیقت ، زندگی و عشق الهی در من تثبیت شود و همه گناهان من را از بین ببرد. و ممکن است کلام تو محبتهای همه بشریت را غنی کند ، و بر آنها حکومت کند!
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 4
قانونی برای انگیزه ها و اعمال
نه خصومت و نه دلبستگی شخصی نباید انگیزه ها یا اعمال اعضای کلیسای مادر را تحریک کند. در علم ، عشق الهی به تنهایی بر بشر حکومت می کند. و یک دانشمند مسیحی امکانات شیرین عشق را ، در سرزنش گناه ، برادری واقعی ، خیرخواهی و گذشت ، منعکس می کند. اعضای این کلیسا باید روزانه تماشا کنند و دعا کنند تا از شر هر گونه شر ، از پیشگویی ، قضاوت ، محکومیت ، مشاوره ، تأثیرگذاری یا تأثیرگذاری اشتباه خلاص شوند.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 1
هشدار به وظیفه
این وظیفه هر عضو این کلیسا است که روزانه از خود در برابر پیشنهادات ذهنی تهاجمی دفاع کند و فراموش نشود و وظیفه خود را در قبال خدا ، رهبر خود و بشر فراموش نکند. با کارهای او قضاوت خواهد شد ، - و توجیه یا محکوم خواهد شد.
کتابچه راهنمای کلیسا ، ماده 8 ، بخش 6